گروه‌های حرف اضافه‌ای در زبان فارسی:یک بررسی نقشگرا

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار زبانشناسی دانشگاه اصفهان

2 کارشناس ارشد آزفا دانشگاه اصفهان

.

چکیده

گروه‌های حرف اضافه در نظریه‌پردازی‌های نحوی جایگاه خاصی را به خود اختصاص داده است. در دستور نقش و ارجاع این گروه‌ها به سه دستة افزوه، نشانگر موضوع و موضوع- افزوده تقسیم می‌شوند. دردستة اول، این گروه‌ها به عنوان ادات ایفای نقش می‌نمایند.در دستة دوم، گروه حرف اضافه یکی از موضوع‌های محمول می‌باشد. در دستة سوم، حرف اضافه، نشانگر موضوع برای محمول است اما بر معنای بند نیز می‌افزاید. نوشتار حاضر نشان می‌دهد که گروه حرف اضافه‌ای در زبان فارسی دارای کارکردهای مختلفی است و علاوه بر نقش ادات می‌تواند به منزلة نشانگر موضوع در ساخت‌های دو مفعولی و گاهی به عنوان مفعول مستقیم و برخی نقش‌های دیگر به کار رود. در این جستار گروه­های حرف اضافه­ای نشانگر موضوع با توجه به افعالی که با آنها تظاهر می یابند به ده دسته تقسیم شدند. گروه حرف اضافه­ای همراه با فعل­های ناگذر حرکتی، گروه حرف اضافه­ای مکانی و غیر مکانی همراه با فعل ربطی و گروه حرف اضافه­ای در ساختار­های فعل سبک فارسی، از دیگر مواردی می­باشد که در این پژوهش مورد بررسی قرار­گرفت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Prepositional Phrases in Persian:A Functional Analysis

نویسندگان [English]

  • Vali Rezai 1
  • homayon Saeidi 2
1 Associate Professor,Departement of linguistics, Faculty of Foreign languages
2 M.A in Teaching Persian to Non-Persian Speakers. Departement of linguistics
چکیده [English]

Prepositional phrases have a significant place in different syntactic theories. In Role and Reference Grammar these constituents are categorized into three classes namely Adjuncts, Argument markers and Argument-adjuncts. Adjuncts PPs offer semantic information for the sentence in which they occur. They are adverbial elements modifying the event or situation described by the predicate. Argument marking PPs mark an argument of the predicate. In this class the preposition itself does not contribute semantic information. Argument- adjunct PPs contain predicative adpositions that add to the meaning of the sentence. Also, they introduce one of the participants in the event. This paper examines different PPs in Persian based on the classification of RRG. It will be demonstrated that PPs in Persian do not always function as adjuncts, but they play as markers of arguments in ditransitive clauses or even as direct objects with some predicates. To conclude we will show that RRG accounts for prepositional phrases in Persian.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Prepositional Phrase
  • adjunct
  • argument marker
  • argument adjunct
  • Persian
ارژنگ، غلامرضا (1374). دستور زبان فارسی امروز، تهران: قطره.
باطنی، محمدرضا (1374). توصیف ساختمان دستوری زبان فارسی، تهران: امیرکبیر.
خیام‌پور، عبدالرسول (1384). دستور زبان فارسی، تهران: ستوده.
دبیرمقدم، محمد (1388). پژوهش‌های زبان‌شناختی فارسی، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
غلامعلی‌زاده، خسرو (1374). ساخت زبان فارسی، تهران: احیای کتاب.
قریب، عبدالعظیم و همکاران (1373). دستور زبان فارسی (پنج استاد)، تهران: ناهید.
مشکوةالدینی، مهدی (1387). دستور زبان فارسی، واژگان و پیوندهای ساختی، تهران: سمت.
وحیدیان کامیار، تقی و غلامرضا عمرانی (1379). دستور زبان فارسی، تهران: سمت.
 
Cattell, R. (1984). Composite Predicates in English, Orlando, Florida: Academic press.
Croft, W. (2001). Radical Constructron Grammar, Oxford: Oxford University Press.
Dowty, D. (2003). “The Dual Analysis of Adjuncts/ Complements in Categorial Grammar”, in Evald Lang, Claudia Maienborn, and Cathry Fabricius–Hansen (eds.), Modifying Adjuncts, Berlin: Mouton De Gruyter.
IbáÑez, S. (2009). “Some Functions of Prepositional Phrases in Spanish”, in L. Guerrero, S. Ibáñez, and V. Belloro (eds.), Studies in Role and Reference Grammar, Mexico: UNAM.
Merlo, P. and E. Esteve Ferrer (2006). “The Notion of Argument in Prepositional Phrase Attachment”, Computational Linguistics 32(3).
Pavey, E. (2010). The Structure of Language: An Introduction to Grammatical Analysis, Cambridge: Cambridge University Press.
Radford, A. (1997). Syntactic Theory and the Structure of English, Cambridge: Cambridge University Press.
Rezai, Vali. (2003). “A Role and Reference Grammar Analysis of Simple Sentences in Farsi” (Modern Persian), Ph.D. Dissertation, University of Isfahan.
Richards, Jack et al. (1992). Dictionary of Language Teaching & Applied Linguistics, Longman Group UK Limited.
Saeedi, T. Zari. )2010(. “Event Structure of Prepositional Nuclear Junctures in Persian: A Role and Reference Grammar Account”, Ph.D Dissertation. Trinity College Dublin.
Schütze, C. T. (1995). “PP Attachment and Argumenthood”, MIT Working Papers in Linguistics 26.
Schütze, C. T. and E. Gibson (1999). “Argumenthood and English Prepositional Phrase attachment”, Journal of Memory and Language 40.
Van Valin, Robert D., Jr (2005). Exploring the Syntax-Semantics Interface, Cambridge: Cambridge University Press.
Van Valin, Robert D., Jr. (2001). An Introduction to Syntax, Cambridge: Cambridge University Press.
Van Valin, Robert D., Jr. and Randy J. Lapolla. (1997). Syntax: Structure, Meaning and Function, Cambridge: Cambridge University Press.
VanValin, Robert D., Jr. (1991). “Functionalist Linguistic Theory and Language Acquisition”, First Language 11.