پیشنهادی دربارۀ خوانش فعل ناشناختۀ غئضتدر درخت آسوریگ

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار زبان‌های باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی(نویسنده مسئول)

2 دانشجوی دکتری/ گروه فرهنگ و زبانهای باستانی دانشگاه تهران

چکیده

در متندرخت آسوریگ‌ شش بار فعلی با صورت نوشتاری غئضتآمده که هنوز خوانش درستی از آن به دست داده نشده است. بافت عباراتی که این فعل در آن‌ها آمده است نشان می‌دهد که این فعل، باید معادل ast باشد. پژوهشگران بر سر خوانش این فعل اختلاف دارند و آن را به صورت‌های ast/ hast، est، ēst و āsēd خوانده‌اند. در این مقاله کوشش می‌شود با توجه به صورت فعلی و‌‌سذصتدر همین متن و صورت‌های ایذ/ اید در گونۀ فارسی هروی و هی در زبان کهن گرگانی، پیشنهادی تازه دربارۀ خوانش این فعل داده شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A new suggestion for transcribing of the unknown verb “غئضت” in Draxt-iĀsurīg.

نویسندگان [English]

  • farzaneh goshtasb 1
  • Meysam Mohammdi 2
2 PhD candidate/ Faculty of ancient Iranian Languages and Culture/ Tehran University
چکیده [English]

In a Middle Iranian text, Draxt-iĀsurīg, we face an ambiguous verb six times, which is writtenغئضت and no one has proposed any convincing transcription for that. The phrases before and after of this word show that the function and the meaning of this verb must be equivalent to “ast” (=is). The researchers have not accede to a same reading about this verb and have suggested different transcription such as “ast/ hast”, est” “ēst”, āsēd”. In this article, we try to propose a new suggestion for reading غئضت, according to another written form of this verb “و‌‌سذصت” in Draxt-iĀsurīg, and the words “ایذ/ اید” in Heravi dialect and “هی” in the old dialect of Gorgan.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Historical grammar
  • Arsacid Pahlavi
  • Draxt-iĀsurīg
  • Heravi dialect
  • Old dialect of Gorgan
انصاری هروی، خواجه عبدالله بن محمّد، 1386، طبقات الصوفیه، تصحیح محمدسرور مولایی، تهران: توس.

بخشی از تفسیری کهن به پارسی، 1375، تحقیق و تصحیح سید مرتضی آیۀ الله‌زاده شیرازی، تهران: دفتر نشر میراث مکتوب، مرکز فرهنگی نشر قبله.

رواقی، علی، 1375، «مقدمه بر بخشی از تفسیری کهن به پارسی»، تحقیق و تصحبح سید مرتضی آیۀ الله‌زاده شیرازی، تهران: دفتر نشر میراث مکتوب، مرکز فرهنگی نشر قبله، صص سی و سه تا شصت و شش.

عریان، سعید، 1367، «درخت آسوری»، چیستا، شمارۀ 52، آبان، 166-178.

کیا، صادق، 1391، واژه‌نامۀ گرگانی، تهران: دانشگاه تهران.

مزداپور، کتایون، 1384، «دندان گرگ و می کنیز»، یشت فرزانگی (جشن‌نامۀ دکتر محسن ابوالقاسمی)، به اهتمام سیروس نصرالله‌زاده و عسکر بهرامی، تهران: هرمس، 449-471.

مقامات حریری، ترجمۀ فارسی، 1365، پژوهش علی رواقی، تهران: مؤسسۀ فرهنگی شهید محمد رواقی.

میبدی، ابوالفضل رشیدالدین، کشف الاسرارو عُدَّۀ الابرار، معروف به تفسیر خواجه عبدالله انصاری، 10 ج، به سعی و اهتمام علی اصغر حکمت، تهران: امیرکبیر.

ناتل خانلری، پرویز، 1392، تاریخ زبان فارسی، تهران: نشر نو.

نوابی، ماهیار، 1386، درخت آسوریگ، متن پهلوی و آوانوشت، ترجمۀ فارسی، فهرست واژه‌ها و یادداشت‌ها، تهران: فروهر.

Benveniste, Emile. 1930, “Le Texte du DraxtAsūrīk, et la Versification Pehlevie”, JOURNAL ASIATIQUE, 218, pp. 193-225.

Durkin-Meisterernst, Desmond. 2004, Dictionary of Manichaean Middle Persian and Parthian, Turnhout (Belgium): Brepols.

Durkin-Meisterernst, Desmond. 2014, Grammatik des Westmitteliranischen (Parthisch und Mittelpersisch), Wien: Verlag.

Gignoux, Philippe, 1972, Glossaire des inscriptions pehleviesetparthes(Corpus InscriptionumIranicarum. Supplementary Series, Vol. I). London: LundHumphries.

Henning, Walter Bruno, 1950, “A Pahlavi Poem”, BSOAS, 13, pp. 641-648.

Jamasp-Asana, J.M. 1913. Pahlavi Texts. Bombay.

MacKenzie,David Neil, 1971, A concise Pahlavi dictionary. London: Oxford University Press.

Tafazzoli, Ahmad, 1995, “Draxt ī Asūrīg”, EncyclopaediaIranica, VII, Costa Mesa, California, 547-549.