ماهیّت اختیاری نشانه و مسألۀ هویّت ملّی در آموزش زبان‌های بیگانه به کودکان

نوع مقاله : علمی-ترویجی

نویسنده

دانش‌آموختۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی

10.30465/ls.2020.6342

چکیده

دال‌های یک زبان، با بُرشِ پدیده‌ها، بخشی از آنها را برجسته می‌کنند و تصوّرات ویژه‌ای از آنها در ذهنِ کاربران زبان شکل می‌دهند که همان مدلول‌ها هستند. این مسأله برآمده از ماهیّت اختیاری نشانه‌ و مبنای شکل‌گیری هویّت و درکِ مشترکِ هم‌زبانان از جهان است. بر همین اساس، کاربرانِ یک زبانْ دنیا را، از دیدگاهی فراگیر، مانند هم‌زبانانِ خود می‌بینند. از همین‌روی، اگر پیش از آموختنِ زبانِ ملّی و اندیشیدن در آن، به آموختنِ زبانی بیگانه گماشته شوند، بخشی از جهان را با بُرش‌های دال‌های آن زبان بیگانه خواهد شناخت و ممکن است به اختلال‌های هویّتی دچار شوند. این مسأله، در رویکردی کلّی، روندِ شکل‌گیری هویّت چهل‌تکّه را شتاب می‌دهد. ما در این مقاله می‌کوشیم، با درنگی بر ماهیّت‌ اختیاری نشانه‌ و جایگاه زبان در شکل‌گیری هویّت، به بحث دربارۀ آموزش زبان‌های بیگانه به کودکان بپردازیم که در روزگارِ ما به امری فراگیر تبدیل شده است. جست‌وجوها نشان می‌دهد، آموزش زبان‌های بیگانه به کودکان مایۀ اختلال در جهان‌ـ‌تصویرهای آنها می‌شود و توانِ اندیشیدنِ سالم در زبانِ ملّی را از کودکان می‌گیرد. چنین کودکی جهان را با آمیخته‌ای از بُرش‌های دال‌های زبانِ ملّی و زبانِ بیگانه‌ای که آموخته، می‌بیند و به مصداقی از پدیدۀ «هویّت چهل‌تکّه» دگرگون خواهدشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Voluntary Identity of the Sign and the Issue of National Identity in Teaching Foreign Languages to Children

نویسنده [English]

  • Khalil Kahrizi
Ph.D
چکیده [English]

The signs of a language cut out the phenomena in a special way, and each sign highlights the part of a phenomenon. This issue arises from the voluntary nature of the signs and the basis for the formation of the identity and common understanding of a group of the world. Accordingly, the users of a language see the world from an all-encompassing perspective, like their fellow speakers. Therefore, the user of a language, before he can learn and think about the native language of his country, if he is assigned to learn a foreign language, will know a part of the world with the sign parts of that foreign language and may suffer from identity disorders. This, in a general approach, also accelerates the process of forming a forty-piece identity. Accordingly, in this article, we try to discuss the teaching of foreign languages ​​to children, which has become ubiquitous in our time, with a delay on the voluntary nature of signs and the place of language in the formation of identity. Research shows that teaching children foreign languages ​​disrupts their world-images and deprives children of the ability to think soundly in the national language. Such a child sees a part of the world through the lens of a foreign language he has learned and another part with the help of the official language of his country, and becomes an example of the phenomenon of "forty-piece identity".

کلیدواژه‌ها [English]

  • Language
  • Signifier
  • Signified
  • language teaching
  • identity
آشوری، داریوش (1392). زبانِ باز (پژوهشی دربارۀ زبان و مدرنیت)، چاپ چهارم،
تهران: مرکز.
پورداود، ابراهیم (1380). فرهنگ ایران باستان، چاپ اوّل، تهران: اساطیر.
حسن‌دوست، محمّد (1393). فرهنگ ریشه‌شناختی زبان فارسی، چاپ دوم، تهران:
فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
دباغ، سروش (1393). «جهان‌ـ‌تصویر در منظومۀ ویتگنشتاین»، زبان و تصویر جهان
(مقولاتی در فلسفۀویتگنشتاین)، چاپ سوم، تهران: نی.
ساپیر، ادوارد (1376). زبان، درآمدی بر مطالعۀ سخن گفتن، ترجمۀ علی‌محمّد
حق‌شناس، چاپ اوّل، تهران: سروش.
سارتر، ژان پل (2536). ادبیات چیست؟، ترجمۀ ابوالحسن نجفی و مصطفی رحیمی،
چاپ پنجم، تهران: زمان.
شایگان، داریوش (1376). زیر آسمان‌های جهان (گفت‌وگوی داریوش شایگان با رامین
جهانبگلو)، ترجمۀ نازی عظیما، چاپ دوم، تهران: فرزوان‌روز.
________ (1393). افسون‌زدگی جدید: هویّت چهل‌تکّه و تفکّر سیّار، ترجمۀ فاطمه
ولیانی، چاپ هشتم، تهران: فرزان‌روز.
صفوی، کورش (1393). آشنایی با نشانه‌شناسی ادبیّات، چاپ اوّل، تهران: علمی.
فکوهی، ناصر (1395). تاریخ اندیشه و نظریه‌های انسان‌شناسی، چاپ دهم، تهران: نشر
نی.
فردوسی، ابوالقاسم (1389). شاهنامه، به کوشش جلال خالقی مطلق (ج 6 با همکاری
ابوالفضل خطیبی، ج7 با همکاری محمود امیدسالار)، چاپ سوم، تهران: مرکز
دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.
قرشی، امان‌الله (1389). آب و کوه در اساطیر هند و ایرانی، چاپ دوم، تهران: هرمس.
کاسیرر، ارنست (1393). فلسفۀ صورت‌های سمبلیک، ترجمۀ یدالله موقن، چاپ
چهارم، تهران: هرمس.
کالر، جاناتان (1393). فردینان دو سوسور، ترجمۀ کورش صفوی، چاپ چهارم، تهران:
هرمس.
لوی استروس، کلود (1390). اسطوره و تفکر مدرن، ترجمۀ فاضل لاریجانی و علی
جهان‌پولاد، چاپ دوم، تهران: فرزان‌روز.
لیچ، ادموند (1358). لوی استروس، ترجمۀ حمید عنایت، چاپ دوم، تهران: خوارزمی.
مکاریک، ایرنا ریما (1393). دانشنامۀ نظریه‌های ادبی معاصر، ترجمۀ مهران مهاجر و
محمّد نبوی، چاپ پنجم، تهران: نشر آگه.
مولانا، جلا‌الدین محمّد (1371). مثنوی معنوی، به سعی و اهتمام رینولد الیّن نیکلسون،
چاپ یازدهم، تهران: امیرکبیر.
هاوکس، ترنس (1394). ساخت‌گرایی و نشانه‌شناسی، ترجمۀ مجتبی پردل، چاپ اوّل،
مشهد: ترانه.
یوسا، ماریو بارگاس (1392). چرا ادبیات؟، ترجمۀ عبداللّه کوثری، چاپ سوم، تهران:
لوح فکر.