0 بازنمایی فرآیند ارجاع در قالب ساخت‌های بازنمایی گفتمان . https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_3653.html 0 در این جستار به بررسی چگونگی فرایند ارجاع در چارچوب نطریه‌ای می پردازیم که هم ملاحظات منطقی و هم عوامل گفتمانی را در مرجع گزینی لحاظ می کند. نظریه بازنمایی گفتمان با اتکاء به جعبه‌هایی که ساخت‌های بازنمایی گفتمان نام دارند و با وارد کردن عوامل گفتمانی در هر ساخت به خوبی از عهده توصیف وتبیین مسئله ارجاع در جملاتی که در آن‌ها ارجاع مرجع‌دار به گروه اسمی نامعین (نکره) میباشدبرآمده است. از مهم‌ترین دست‌آوردهای نظریه مذکور به دست دادن شیوه‌ای برای نشان دادن ارجاع مرجع‌دار به گروه اسمی نامعین است؛ به این صورت که گروه اسمی نامعین به سان کمیت‌نمایی عمل می‌کند که می‌تواند مرجع‌دار را در سیطره خود درآورده و به آن ارجاع داشته باشد. در حقیقت نظریه مذکور تصویری عینی از چگونگی عملکرد ذهن در تعیین مرجع ارائه کرده و موانع بر سر عملکرد صحیح ارجاع را برمی‌شمرد. از موانع مذکور می‌توان به نفی و وجود مرجع در جعبه‌های بالاتر اشاره داشت. از این رو ، برآنیم ضمن معرفی نظریه بازنمایی گفتمان، به چگونگی بازنمایی معنایی برخی جملات زبان فارسی بر اساس فرایند ارجاع در قالب ساخت‌های بازنمایی گفتمان پرداخته و توانایی نظریه مذکور را محک زنیم. 1 - 1 28 فریده حق بین farideh haghbin زبان شناسی.ادبیات. الزهرا .تهران ایران ایران fhaghbin@alzahra.ac.ir پریسا نجفی parisa najafi دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان شناسی دانشگاه الزهرا ایران p.najafi2060@gmail.com فرایندارجاع گروه اسمی نامعین نظریه بازنمایی گفتمان ساخت‌های بازنمایی گفتمان

0 بعد تعاملی کلام در روایت«جوان مشت زن» سعدی: تحلیل نشانه – معنایی یک گفتمان روایی A Semiotic Approach in Analyzing the Interactive Aspect of Golestan-e-Sa′di’s Narrative Discourse https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_3893.html 0 جُستار حاضر تحقیقی ست مبتنی بر روش کیفی - توصیفی که به تحلیل گفتمان روایی، پویایی و بعد تعاملی کلام در روایت «جوان مشت‌زن» از باب سوم گلستان سعدی می پردازد. مقاله در چارچوبی نشانه - معنایی و با بهره‌جستن از الگوی شعیری (1381) و تلفیق آن با طرح‌واره‌ی روایت‌شناسی لباو (1967) تحلیل موضوع را فراروی خود می‌نهد و ضمن تشریح برش‌ها و زنجیره‌های پیکره‌ی روایی انتخابی، به تبیین ابعاد کلامی شکل‌دهنده‌ی این روایت در چارچوب مورد نظر می‌پردازد. مقاله چنین نتیجه میگیرد که گفتمان روایی جاری در متن انتخابی از گلستان سعدی، گفته‌ای‌ست مشابه‌سازی‌شده با واقعیت که در آن فرآیند پویای تولید معنا از یک‌سو، نتیجه‌ی تعامل کنش‌گزاران و کنش‌پذیران درون روایت در توالی رخدادهاست و از دیگرسو نیز حاصل تعامل سعدی و خواننده یا شنونده‌ی روایتیعنی همان گفته‌پرداز و گفته‌‌خوان (راوی و مروی) می‌باشد که در تناوبی از اتصال و انفصال گفتمانی به وقوع می‌پیوندد و به این قرار است که سعدی با به‌کاربست قالب‌‌های تعاملی ویژه‌ا‌ی، توانسته دست به تولید و آفرینشی پویا، جهت‌مند و هدف‌دار در حوزه‌ی زبان بزند که با گذر از کارکردهای تعاملی در ایجاد معنای نخستین و دست‌یابی‌ به کارکردهای معنایی برون زبانی، به شاکله‌بندی نظام‌های ویژه‌ای از گفتمان روایی منتج میگردد. 1 This article tries to study the interactive aspect of Golestan’s narrative discourse regarding “The young Boxer” anecdotederived from the third chapter. This research considers a semiotic approach, which has been developed recently in Paris Linguistics School, so that it will reveal how the semiotic process have the meaning formed and produced in the underlying layers of the Golestn’s narrative corpus and discourse. This work takes discourse as the product of an interaction between utterer and co-utterer in the process of generating meaning. Then, according to analyzed sample text the research concludes that sa'di in his Golestan follows the interactive narrative features and the persuasive type is the more outstanding one reflecting the interior tend of Golestan. 29 48 سیامک صاحبی Siamak Sahebi مدیر عامل دفتر گسترش پژوهش و آموزش فارس، مربی دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری شیراز ایران siamak.sahebi@gmail.com حمیدرضا شعیری Hamidreza Shairi عضو هیئت علمی/دانشگاه تربیت مدرس ایران shairi@modares.ac.ir مصطفی عاصی mostafa asi استاد زبانشناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ایران smostafa.assi@gmail.com روایت گفتمان روایی پیکره‌ی روایی نشانه - معناشناسی گلستان‌سعدی - آسابرگر، آرتور (1380)، روایت در فرهنگ عامیانه، رسانه و زندگی، تهران: سروش.##- آیبرمز، ام. اچ. و جفری گالت هرفم (1387)، فرهنگ توصیفی اصطلاحات ادبی، ترجمه‌ی سعید سبزیان، تهران: رهنما.##- احمدی، بابک (1380)،ساختار و تأویل متن، تهران: مرکز.##- تولان، مایکل (1386)، روایت‌شناسی: درآمدی زبان‌شناختی انتقادی، ترجمه‌ی فاطمه علوی و فاطمه نعمتی، تهران: سمت.##- زرینکوب، عبدالحسین (1382)، ارسطو و فن شعر، چاپ چهارم، تهران: امیرکبیر##- سعدی، مصلح ابن عبدالله (قرن هفتم)، گلستان، تصحیح محمد علی فروغی (1382)، تهران: ققنوس.##- شعیری، حمیدرضا (1381)، مبانی معناشناسی نوین، تهران: سمت.##- شهبا، محمد (1388)، روایت‌شناسی چیست و کجا قرار می‌گیرد؟، کانون ادبیات ایران:www.kanoonweb.com، آخرین به روزرسانی 29 تیر ماه 1388.##- صاحبی، سیامک (1388)، «بررسی گفتمان روایی گلستان سعدی: رهیافتی نشانه معناشناختی»، پایان نامه کارشناسی ارشد: دانشگاه علوم و تحقیقات فارس.##- عباسی، علی (1385)، «روایتشناسی هنری از منظر گرماس»، سخنرانی در نشست روایتشناسی، سالن اجتماعات معاونت علمی – پژوهشی فرهنگستان هنر، مورخ 27/4/1385.##- فلاحی و دیگران (1389)، «بررسیو نقد ‌رواییگلستانبراساسنظریهتحلیلانتقادیگفتمان»، فصلنامهی «پژوهش زبان و ادبیات فارسی»، شماره شانزدهم، صص133- 109.##- مارتین، والاس (1382)، نظریههای روایت، ترجمه محمد شهبا، تهران، هرمس.##- متینی، جلال (1375)، «اشخاص داستان در گلستان»، مجموعه مقالاتی درباره‌ی زندگی و شعر سعدی، تهران: امیرکبیر، صص 246-261.##- یارمحمدی، لطفاله (1385)، ارتباطات از منظر گفتمان‌شناسی انتقادی، تهران: هرمس.##- Hatch. E. (1992), Discourse and Language Education, London: Cambridge University Press.##- Lebav, W. and Walteskey, L. (1967), "Narrative Analysis: Oral Versions of Personal Experience", in J. Hem (Ed.), Essays on the Verbal and Visual arts, Seattle: University of Washington Press, PP. 12-44##- Fontanille, J. (1998), Sémiotique du discourse, Limoges: PULIM.##- Greimas, A. J. (1987), Dé l'imperfecti, Périgueux: Pierre Fanlac.##

0 تبیینی شناختی بر استعاره‌‌های شباهت‌‌بنیاد در یازده جزء‌ پایانی قرآن مجید . https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_3652.html 0 پژوهش معنی‏شناختی حاضر با هدف ارائه تبیینی شناختی بر زیر‌گروهی از استعاره‌های بدیع با عنوان استعاره‌های «شباهتبنیاد» در 11 جزء ‌پایانی قرآن مجید به شکل توصیفی-تحلیلی انجام شده است. حوزه‎های مبدأ و مقصد استعاره‌ها اساس تبیین شناختی بوده‌اند. استعاره‌های مستخرج، در تحقیق حاضر در 3 حوزة «زندگی اجتماعی»، «طبیعت»، و «ذهن» و در دو دسته شباهت «ظاهری» و «غیرظاهری» طبقه‌بندی شده‏اند. در شباهت درکشده «ظاهری»، «انگاره‌ها» مبنای تشکیل استعاره‌ها، و در شباهت درکشده «غیرظاهری»، «طرحواره‌های رفتارها و ویژگیهای مبدأ» سازندة استعاره به شمار میآید. بر این اساس، مقوله‌های سطح پایه مشتمل بر «اجسام»، «کنشها» و «روابط» به عنوان «مبدأ» مفهوم‌سازی استعاره‌ها تحلیل گردیده‌اند. پرسش‏های اصلی پژوهش عبارتند از: 1- مهمترین حوزه‌های مبدأ در شکل‌گیری استعاره‌های مورد بررسی کدامند و با چه بسامدی در پیکره مورد بررسی به کار رفته‏اند؟ 2- تبیین شناختی کاربرد این‏گونه از استعاره‏ها چیست؟ نتایج تحقیق نمایانگر 27 مورد شباهت درکشده ظاهری و 10 مورد شباهت طرحواره‌ای غیرظاهری است که بسامد بالاتر عناصر برگرفته از حوزه طبیعت (24 مورد) در طبقه‌بندی مفاهیم مبدأ، نسبت به زندگی اجتماعی و ذهن را نشان می‌دهد و به‌نوبه‌خود بیانگر تأثیر محیط زندگی طبیعی اعراب در مفهوم‌سازی استعاری است. 1 - 49 75 علی طالبی انوری Ali Talebi Anvari گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران ایران alimirzatalebi@gmail.com مهین ناز میر دهقان mahinnaz mir dehghan دانشیار زبان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی ایران m_mirdehghan@sbu.ac.ir سپیده عبدالکریمی sepideh abdolkarimi دانشگاه شهید بهشتی ایران s_abdolkarimi@sbu.ac.ir قاسم درزی ghasem darzi استادیار،دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده اعجاز قرآن ایران ghasemdarzi@yahoo.com قرآن مجید استعارة مفهومی استعارة شباهت‌بنیاد مفاهیم پایه‌ای نگاشت زنجیرة بزرگ هستی قرآن کریم (1418ق). ترجمه محمدمهدی فولادوند، تهران: دفتر مطالعات تاریخ و معارف اسلامى‏.##افراشی، آزیتا (1395). مبانی معناشناسی شناختی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##بهرامپور، بهرامپور (1391). تفسیر یک جلدی مبین، چاپ سوم، قم: انتشارات آوای قرآن.##پورابراهیم، شیرین (1388)، بررسی زبانشناختی استعاره در قرآن: رویکرد نظریة معاصر استعاره )چارچوب شناختی). رساله دکتری، تهران: دانشگاه تربیت مدرس.##ذوالفقاری، اختر (1395). تحلیل نظام حاکم بر استعارههای مفهومی زندگی- دنیوی و اخروی-در زبان قرآن، رساله دکتری، همدان: دانشگاه بوعلی سینا.##زنگویی، اسداالله، بختیار شعبانی ورکی، محمود فتوحی، جهانگیر مسعودی (1389). استعاره: مفهوم، نظریهها و کارکردهای آن در تعلیم و تربیت. مطالعات تربیتی و روانشناسی،11 (1)، 108-77.##شمیسا، سیروس (1386). بیان، (ویرایش سوم)، تهران: نشر میترا.##طباطبایى، محمدحسین‏ (1374). ترجمه تفسیر المیزان، مترجم محمدباقرموسوی، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم: دفتر انتشارات اسلامى. (در نرمافزار جامع تفاسیر نور، نسخه 3، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی،1394).##قائمی، مرتضی، اختر ذوالفقاری (1395)، «طرحوارههای تصویری در حوزه سفر زندگی دنیوی و اخروی در زبان قرآن»، پژوهشهای ادبی قرآنی، سال4، شماره3، صص22-1.##قائمینیا، علیرضا (1390). معناشناسی شناختی قرآن، تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.##______________ (1396). استعارههای مفهومی و فضاهای قرآن، تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.##لیکاف، جورج (1390). «نظریه معاصر استعاره»، ترجمه فرزان سجودی، استعاره: مبنای تفکر و ابزار زیبایی آفرینی، به کوشش فرهاد ساسانی، چاپ دوم، تهران: انتشارات سوره مهر، صص 135-230.##مکارم شیرازی، ناصر (1371). تفسیر نمونه، 28 جلد، تهران: دارالکتب الاسلامیه.##هوشنگی، حسین؛ سیفی پرگو، محمود (1388)، «استعارههای مفهومی در قرآن از منظر زبانشناسی شناختی»، علوم قرآن و حدیث: پژوهشنامه علوم و معارف قرآن کریم، سال اول، ش3، صص9 – 34.## یگانه، فاطمه و آزیتا افراشی (1395)، «استعارههای جهتی در قرآن با رویکرد شناختی»، جستارهای زبانی، د7، ش5، صص193-216.##Banha, Mohamed Shokr Abdulmoneim. (2006), The Metaphorical Concept “Life is a Journey” in the Qur’an: a Cognitive-semantic Analysis, http//:www.metaphoric.de/10/shokr.pdf.##Charteris-Black, J. (2004). Corpus Approaches to Critical Metaphor Analysis, Basingstoke: Palgrave Macmillan.##Evans,V. (2007). A Glossary of Cognitive Linguistics, Edinburgh: Edinburgh University Press. ##Johnson, M.( 2005). ‘The philosophical significance of image schemas’, in From Perception to Meaning Beate Hampe (ed.), Berlin: Mouton de Gruyter, pp15-33.## Kimmel, Michael. (2010), "Why we mix metaphors (and mix them well): Discourse coherence, conceptual metaphor, and beyond", Journal of Pragmatics 42, pp: 97–115, Available online at www.sciencedirect.com.##Kövecses, Z. (2006). Language, mind and culture: a practical introduction, Oxford: Oxford University Press.##_____. (2010). Metaphor: A Practical Introduction, (Second Edition). Oxford: Oxford University Press.##Lakoff, G. (1987). Women, Fire and Dangerous Things, What Categories reveal about the Mind, Chicago: The University of Chicago Press.##Lakoff, G., & Johnson, M. (2003). Metaphors we live by. London: The university of Chicago press.##Lakoff, G., & Turner,M. (1989). More Than Cool Reason: A Field Guide to Poetic Metaphor, Chicago: University of Chicago Press.## Sullivan, K. (2013). Frames and Constructions in Metaphoric Language, Amsterdam: John Benjamins Publishing Co.##

0 کوتاه‌شدگی واکه‌ای در زبان فارسی . https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_3808.html 0 در مقالهی حاضر به بررسی فرایند کوتاهشدگی واکهای در زبان فارسی پرداختهایم. در مراحل پژوهش، نخست با بررسی کامل فرهنگ یک‌جلدی معین و بیش از یک‌صد هزار بیت شعر از دیوان شاعران بزرگ پارسیسرا، واژههایی را که دستخوش فرایند کوتاهشدگی واکهای قرار گرفته بودند، بهعنوان دادههای تحقیق، گردآوری نمودیم. سپس، با تحلیل دادهها، قواعد واجی ناظر بر کوتاه شدن هر یک از سه واکهی کشیدهی A, i, u به واکههای کوتاه متناظر آنها؛ یعنی [a, e, o] در ساختمان واژههای زبان فارسی را ارائه و حوزهی عملکرد و بسامد رخداد هریک را مشخص کردیم. در ادامه، ضمن شناسایی همخوانهایی که بافت آوایی لازم برای کوتاه شدن هریک از واکههای کشیده را فراهم مینمودند، دریافتیم که کوتاه شدن واکه به نوع همخوان پس از واکه بستگی ندارد، بلکه آنچه بیش از هر چیز تعیین‌کننده است، وزن هجا و تعداد موراهای موجود در میانهی آن است. به‌طورکلی، نتایج این پژوهش نشان داد که در زبان فارسی هجای متوسط دو مورایی هجای بهینه است و این زبان تمایل دارد که با به‌کارگیری انواع فرایندهای آوایی که یکی از مهمترین آنها کوتاهشدگی واکهای است به ساخت هجای متوسط دو مورایی در هر هجا نزدیک شود. 1 - 77 105 یونس عزیزیان Yunes Azizian دانش آموخته دکتری زبانشناسی از دانشگاه تربیت مدرس ایران azizianyu@gmail.com عالیه کرد زعفرانلو کامبوزیا aliyeh kord zaferanlou دانشیار زبان‌شناسی، دانشگاه تربیت مدرس ایران akord@modares.ac.ir کوتاه‌شدگی واکه‌ای قواعد واجی وزن هجا مورا ابوالقاسمی، محسن. (1385). تاریخ زبان فارسی. تهران: انتشارت سمت.##اعتصامی، پروین. (1371). دیوان کامل پروین اعتصامی. تهران: مؤسسه همراه.##ثمره، یدالله. (1383). آواشناسی زبان فارسی: آواها و ساخت آوایی هجا. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.##حافظ شیرازی، خواجه شمسالدین محمد. (1377). دیوان حافظ. تهران: انتشارات جاویدان.##حقشناس، علیمحمد. (1386). آواشناسی (فونتیک). تهران: انتشارات آگاه.##خاقانی. (1368). به کوشش دکتر سجادی. تهران: انتشارات زوار.##دهلوی، حسین. (1385). پیوند شعر و موسیقی آوازی. تهران: مؤسسهی فرهنگی-هنری ماهور.##سعدی، مصلح بن عبدالله. (1375). کلیات سعدی. تهران: انتشارات میلاد.##صادقی، علیاشرف. (1369). «تحول پسوند حاصل مصدر از پهلوی به فارسی»، مجله زبانشناسی، سال هفتم، شماره اول.##10. عراقی. (1375). کلیات عراقی. تهران: انتشارات سنایی.##11. فردوسی، ابوالقاسم. (1380). شاهنامه فردوسی بر اساس چاپ مسکو. تهران: کارنامه کتاب.##12. قبادیانی، ناصرخسرو. (1367). به تصحیح مینوی. تهران: دنیای کتاب.##13. قریب، عبدالعظیم و دیگران. (1385). دستور زبان فارسی (پنج استاد). چ 3. تهران: انتشارات ناهید.##14. کامبوزیا، عالیه کرد زعفرانلو. (1385). واجشناسی رویکردهای قاعده بنیاد. تهران: انتشارات سمت.##15. معین، محمد. (1382). فرهنگ فارسی یک‌جلدی کامل. تهران: انتشارات ساحل.##16. ناتلخانلری، پرویز. (1366). تاریخ زبان فارسی. تهران: نشر نو.##17. . (1373). وزن شعر فارسی. چ 6. تهران: انتشارات توس.##18. Catford, J. C. (1992). A Practical Introduction to Phonetics. Clarendon Press.##19. Crystal, D. (2003). A dictionary of linguistics and phonetics. 5th ed. Blackwell Publishing Ltd.##20. Gordon, M. K. (2006). Syllable Weight: Phonetics, Phonology, Typology. London & New York: Routledge Publication.##21. Gussmann, E. (2002). Phonology Analysis and Theory. Cambridge University Press.##22. Hayes, B. etal. (2004). Phonetically Based Phonology. Cambridge University Press.##23. Jensen, J. T. (2004). Principles of Generative Phonology. John Benjamins B.V.##24. Ladefoged, P. (2006). A Course in Phonetics. 5th ed. Australia: Thomson, Wadsworth.##25. Lass, R. (1984). Phonology. Cambridge University Press.##26. Malmkjær, K. (2002). The Linguistics Encyclopedia. 2th ed. London and New York: Routledge Publication##27. Trask, R. L. (2007). Language and linguistics: the Key Concepts. 2th ed. Routledge Publication.##

0 یک دیو ناشناخته در ادبیات پهلوی، و هماورد اهورایی آن . https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_3748.html 0 چکیده املای وخدغجبه‌ عنوان نام یک دیو در بندی از کتاب هشتم دینکرد آمده است. این واژه در رسالۀ گزیده‌های زادسپرم نیز در هنگام بیان یک صحنۀ آخرالزّمانی ذکر شده است. در هر دو بار کاربرد آن، ایزد «اهلشونگ» هماورد این دیو ناشناخته است. در متون اوستایی و پهلوی دیوی به‌عنوان هماورد این ایزدبانو یافت نشد. از این رو، این احتمال به یقین نزدیک‌تر شد که نام این ایزدبانو به اشتباه در این دو بند ذکر شده است. اکنون با یک معادلۀ دومجهولی روبرو هستیم؛ نه نام دیو معلوم است و نه نام ایزد ستیزگر با آن را می‌دانیم. تنها سرنخ این است که در آن صحنۀ آخرالزّمانی از یک آتش یا آتش‌پیکر سخن به میان آمده است. با تعیین هویّت آتش‌پیکر، و آنچه از او و دشمنش در آغاز آفرینش صادر شد، مطلب اندکی از ابهام مطلق بیرون آمد. با بررسی چند بند از متن‌های مختلف سرانجام به این نتیجه رسیدیم که نام این دیو صورت منفی نام هماورد اهورایی آن است. اشتباه در قرائت یک واژه، و جایگزینی مترادف آن قرائت به جای واژۀ اصلی موجب این ابهام و تناقض شده بود. 1 - 107 123 محسن نظری فارسانی Mohsen Nazari Farsani دانشجوی دکتری رشته زبانهای باستانی دانشگاه تهران ایران om.db10@yahoo.com کلیدواژه‌ها: دیو ایزد خرد بدعت اشی اشه آموزگار، ژاله (1384). تاریخ اساطیری ایران، چ 7، تهران: سمت.##آموزگار، ژاله و تفضّلی، احمد (1388). کتاب پنجم دینکرد، چ 2، تهران: معین.##بهار، مهرداد (گزارنده). (1380). بندهش، چ 2، تهران: توس.##تفضلی، احمد (مترجم). (1385). مینوی خرد، چ 4، تهران: توس.##دستنویس ت د 2 (1358). بندهش ایرانی، روایات امید اشاوهیشتان و جز آن (بخش دوم)، به کوشش دکتر ماهیار نوابی و دستور ک. جاماسب‌آسا و دیگران، گنجینه دستنویس‌های پهلوی و پژوهش‌های ایرانی شماره 55، شیراز: بخش زبانشناسی (مؤسسه آسیائی سابق) دانشگاه شیراز.##دستنویس ک 35 (بی‌تا). روایات پهلوی 1، دادستان دینیک، روایات پهلوی 2، به کوشش ماهیار نوّابی و کیخسرو جاماسپ‌آسا، گنجینه دستنویس‌های پهلوی و پژوهش‌های ایرانی، شماره 47، شیراز: بخش زبانشناسی (مؤسسه آسیائی سابق) دانشگاه شیراز.##راشد محصّل، محمّدتقی (1385). وزیدگیهای زادسپرم، چ 2، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##راشد محصّل، محمّدتقی (1389). دینکرد هفتم، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##زنر، آر. سی. (1393). تعالیم مغان، ترجمة فریدون بدره‌ای، چ 2، تهران: توس.##کریستن‌سن، آرتور(1383). نمونه‌های نخستین انسان و نخستین شهریار در تاریخ افسانه‌ای ایران، ترجمة ژاله آموزگار و احمد تفضلی، چ 2، تهران: چشمه.##میرفخرایی، مهشید(1390). روایت پهلوی، چ 2، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##میرفخرایی، مهشید(1393). بررسی دینکرد ششم، چ 2، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##نیبرگ، هنریک ساموئل (1383). دین‌های ایران باستان، ترجمة سیف‌الدین نجم‌آبادی، کرمان: انتشارات دانشگاه شهید باهنر کرمان.##هینتسه، آلموت (1393). «ادبیات اوستایی»، ترجمة احمدرضا قائم‌مقامی، تاریخ ادبیات فارسی، ج 17 (پیوست 1)، زیر نظر دکتر احسان یارشاطر، تهران: سخن، ص 37-110.##Anklesaria, Behramgore Tehmuras (1964). Vichītakīhā-i Zātsparam, with text and introduction, Bombay.##Bartholomae, C. (1904). Altiranisches Wörterbuch, Berlin.##Cantera, Alberto(2003). “Phl. xwaddošagīh und die Unterwerfung unter die Autorität im (nach)sasanidischen Zoroastrismus”, Religious themes and texts of pre-Islamic Iran and Central Asia. Studies in honour of Professor Gherardo Gnoli on the occasion of his 65th birthday on 6th December 2002, Wiebaden, Reichelt, 17-30.##Dhabhar, Bamanji Nusservanji (1927).Zand-i Khūrtak Avistāk, The Trustees of the Parsee Punchayet Funds and Properties, Bombay.##Dhabhar, Bamanji Nusservanji(1949). Pahlavi Yasna and Visperad. Pahlavi Text Series 8, Bombay.##Duchesne-Guillemin, Jacques (1964). “The Form of Fire”, Dr. J. M. Unvala Memorial Volume, Bombay, 14-17.##Gignoux, Ph. and Tafazzoli, A. (1993).Anthologie de Zādspram, association pour lʼavancement des études iranienne Paris.##Humbach, Helmut; and Ichaporia, Pallan (1994).The heritage of Zarathushtra. A new translation of his Gāthās, Heidelberg: C. Winter.##Jamasp, D. H. (1907).Vendīdād, Avesta Text with Pahlavi Translation and Commentary and Glossarial Index, vol. 1, Bombay.##Kent, R. G. (1953). Old Persian, Grammar, Texts, Lexicon, New Haven.##Klingenschmitt, G. (1968). Frahang-ī ōim. Edition und Kommentar (Teildruck), Unpublished thesis, Erlangen-Nürnberg.##MacKenzie, D. N.(1971).A Concise Pahlavi Dictionary, London.##Madan, D. M. (1911).The complete text of the Pahlavi Dinkard, 2 vol, Bombay.##Malandra, W. W. and Ichaporia, P. (2010).The Pahlavi Yasna of the Gāthās and Yasns Haptaŋhāiti, With the collaboration of Helmut Humbach, USA, Ahura Publishers.##de Menasce, Jean Pierre (1958). Une encyclopédie mazdéenne. Le Dēnkart. Quatre conférences données à l'Université de Paris sous les auspices de la Fondation Ratanbai Katrak (Bibliothèque de l'école des Hautes études, Section des Sciences Religieuses, vol. 69), Paris: Presses Universitaires de France.##de Menasce, Jean Pierre (1973). Le troisième livre du Dēnkart, traduit du pehlevi(Travaux de l'Institut d'Etudes Iraniennes de l'Université de Paris III, 5; Bibliothèque des Oeuvres Classiques Persanes, 4), Paris.##Molé, Marijan (1963). Culte, mythe et cosmologie dans l'Iran ancien. Le problème zoroastrien et la tradition mazdéenne (Annales du Musée Guimet, Bibliothèque d'études, t. 68), Paris.##Pakzad, Fazlollah (2005). Bundahišn.Zoroastrische Kosmogonie und Kosmologie, Band I. Kritische Edition (Centre for the Great Islamic Encyclopaedia; Ancient Iranian Studies Series, 2), Tehran.##Reichelt, Hans (1901). ‟Der Frahang i oīm. II. Theil. Index der Awestawörterˮ, Wiener Zeitschrift für die Kunde des Morgenlandes, Vol. 15 (1901), pp. 117-186.##Sanjana, D. D. P. (1916). The Dînkard, Book VIII, Vol. 15, London.##Shaked, Shaul (1979).The wisdom of the Sasanian sages, An edition with translation and notes of Dēnkard Book Six, by Āturpāt-i Ēmētān (Persian Heritage Series, 34), Boulder Col., Westview Press.##West, E. W. (1892). Contents of the Nasks, Pahlavi Texts, Part IV, Sacred Books of the East, Vol. 37, Oxford.##Zaehner, R. C. (1937). "Zurvanica I".Bulletin of the School of Oriental and African Studies, vol. 9, 303-320.##Zaehner, R. C. (1955). Zurvan, A Zoroastrian dilemma, Oxford, Clarendon Press.##

0 محمد طرزی افشار و ویژگی‌های زبانی او . https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_3872.html 0 چکیده محمد طرزیافشار شاعر عهد شاه عباس دوم و شاه صفی از ایل افشار است که متاسفانه، تاکنون چون مرواریدی مکنون در صدف خمول و گمنامی مانده است. زبان او در آثارش ویژگی خاصی دارد که در آثار شاعران دیگر کمتر دیده شده است. این پژوهش بر آن است تا به طریق تحلیلی اشعار طرزی را بررسی کند و نشان دهد تغییراتی که طرزی در آن روزگاران در مورد واژگان انجام داده، امروزه تحت عنوان هنجارگریزی مطرح میگردد. در اینگونه فراهنجاری، شاعر، واژگان و ترکیبات جدیدی را ابداع میکند که در زمان وی کاربرد نداشته است. نتایج تحقیق نشان میدهد طرزی از اسم عام مصدر جعلی ساخته و از ترکیب اسم خاص و نشانۀ مصدری «یدن» نیز در ساختن فعلهای تازه بهره برده است. دو اسم مترادف (معطوف ومعطوفٌ علیه) نیز، که به صورت مصدر جعلی درآید، از کلام طرزی، طرز دیگر میسازد. وی تنها از کلمات مفرد مصدر جعلی نمیسازد بلکه در این خصوص از واژگان مرکب یا عبارت هم استفاده میکند و به این ترتیب، واژگانی نو ابداع مینماید. از مضاف و مضافالیه هم واژه میپردازد. ساخت مصدر جعلی از حرف و ضمیر در اشعار طرزی دیده میشود و این نکته شامل حروف عربی هم میشود. 1 - 125 151 فاطمه مدرسی Fatemeh Modarresi استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه ایران fatemeh.modarresi@yahoo.com فرزانه وزوائی farzaneh vezvai عضو هیئت علمی پژوهشکدة زبان‌شناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ایران farzaneh_vm@yahoo.com طرزی افشار زبان شعری فرمالیسم منابع## احمدی، بابک(1380). ساختار و تأویل متن ج 2، تهران: مرکز.##اسفندیاری،یوشیج (1368). دربارة شعر و شاعری، گردآوری سیروس طاهباز، تهران:دفترهای زمانه.##انزابی نژاد، رضا(1379) «طرزی افشار شاعری یگانه، شیوهای یگانه» نامه فرهنگستان ، شمارة 15##انزلی، حسن(1384)، اورمیه در گذر زمان، چاپ دوم، تهران: دستان##ایگلتون، تری(1380). پیش درآمدی بر نظریة ادبی، تهران: مرکز.##بلوکباشی، علی(1379) « افشار» دائرة المعارف بزرگ اسلامی زیر نظر محمد کاظم موسوی بجنوریدی، تهران: دائرة المعارف بزرگ اسلامی##تربیت، محمد علی(بیتا)، دانشمندان آذربایجان، چاپ دوم، تبریز: بنیاد کتابخانه فردوسی##حسن لی، کاووس( 1383) گونه های نوآوری در شعر معاصر ایرا ن، تهران: ثالث.##خرمایی، علیرضا(1387). «اصول ساخت واژهسازی و واژههای نوساختة عمومی»، مجلۀ تخصصی زبان و ادبیات دانشکدة ادبیات و علوم انسانی مشهد، شماره 161.##دانش فروز، غلامرضا(1378)، تذکرة شبگرد، چاپ اول، تهران: طهوری##ریپکا، یان(1381) تاریخ ادبیات ایران از دوران باستان تا قاجاریه، ترجمة عیسی شهابی و دیگران، چاپ دوم، تهران: علمی و فرهنگی##شفیعیون، سعید،(1394) (تاریخ ارسال به مجله28/7/ 1393) «طرزی نابهنجاریده و تأسفبار در چاپیدن دیوان طرزی افشار»، آینه میراث، شمارة 57.##شفیعی کدکنی، محمدرضا(1386) موسیقی شعر، تهران: آگاه.##صفوی، کورش(1383)، از زبانشناسی به ادبیات، تهران: سورة مهر(حوزة هنری سازمان تبلیغات اسلامی)## طرزی افشار، محمد(1338) دیوان شعر، به تصحیح محمد تمدن، تهران: ادیبه##طرزی افشار، محمد،(1393)، دیوان شعر، به تصحیح فاطمه مدرسی و وحید رضایی حمزه کندی، چاپ اول، فرهنگستان زبان و ادب فارسی.##عقیقی بخشایشی، عبدالرحیم (1379)، مفاخر آذربایجان، چاپ اول، قم، دفتر نشر نوید اسلام##علوی مقدم، مهیار(1377). نظریه های نقد ادبی معاصر، صورتگرایی و ساختارگرایی، تهران : چاپار.##غلامرضایی، محمد (1381). سبک شناسی شعر پارسی از رودکی تا شاملو، تهران: نشر جامی.##مدرسی، فاطمه(1388). «فرایند فراهنجاری واژگانی در اشعار شفیعی کدکنی»، فصلنامۀ زبان و ادب پارسی، ش42.##مدرسی، فاطمه (1387). از واج تا جمله، تهران: چاپار.##هدایت، رضا قلیخان(1382) مجمع الفصحا، به کوشش مظاهر مصفا، تهران: امیرکبیر.##