پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی زبان‌شناخت 2099-8002 پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی 12 . علمی-پژوهشی بومی سازی واجی و صرفی وام‌واژه‌ها در زبان ترکی آذربایجانی . احمدخانی محمد رضا زبان شناسی دانشگاه پیام نور رشیدیان دیانا زبان شناسی دانشگاه پیام نور 20 09 2016 7 13 1 15 19 05 2016 08 07 2016 Copyright © 2016, پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی. 2016 https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_2490.html

هدف این تحقیق بررسی تغییرات واجی و صرفی وام­واژه­ها در زبان ترکی آذربایجانی می­باشد. سخن­گویان هر زبانی برای استفاده از وام واژه ها، آنها را در دستگاه صرفی و واجی بومی خود تغییر می­دهند. در این پژوهش ابتدا واژگانی که از زبانهای فارسی و عربی وارد این زبان شده مشخص گردیده سپس به بررسی تغییرات واجی مانند هماهنگی واکه­ای ،ابدال، درج، حذف، نرم­شدگی، همگونی و تغییرات صرفی از جمله ترکیب و اشتقاق پرداخته شده است. در این پژوهش از روش توصیفی و تحلیلی  و به منظور جمع آوری داده­ها از فرهنگهای لغت ترکی- فارسی استفاده شده است. در حوزه واج شناسی چارچوب نظری واج شناسی زایشی است. در این پژوهش 704 وام­واژه از زبانهای فارسی و  عربی بررسی شدند. در این پژوهش مشخص گردید که از میان فرایندهای واجی فرایند هماهنگی واکه­ای بیشترین بسامد را دارا بوده وکمترین بسامد مربوط به فرایند  همگونی است. در حوزه صرف فرایند اشتقاق و ترکیب مورد بررسی قرار گرفت. بیشترین بسامد مربوط به اشتقاق و کمترین بسامد مربوط به ترکیب می­باشد.

 فرایندهای واجی فرایندهای صرفی وام‌واژه‌ها ترکی آذربایجانی فارسی بهزادی، بهزاد.(1389). فرهنگ ترکی-فارسی. تهران: فرهنگ معاصر. حق شناس، علی محمد.( 1384). آواشناسی زبان فارسی. تهران:  انتشارات آگاه. شقاقی، ویدا.(1387). مبانی صرف، تهران: انتشارات سمت. مدرسی، یحیی.(1391). در آمدی بر جامعه شناسی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. هادی،اسماعیل.(1379). فرهنگ ترکی نوین: تاملاتی در عرصه ریشه شناسی ترکی فارسی، تبریز: احرار.   Abdul Jabar, M.(1983).  Arabic loan words in Malay.Kualalimpur: University of Malay Press.  Aitchison, J.(2000). Language change: progress or decay.Cambridge: Cambridge University Press. Ahmadkhani.M.R.(2010a).»Phonological metathesis in Persian: synchronic,diachronic and  optimality«.Pazuhesh-e Zabanhaye Khareji,56,5-25. Ahmadkhani, M.R.(2010b). »Vowel and Vowel-consonant Harmony in Persian«. Seoul International Conference on Linguistics. (SICOL 2010).University of Korea, South Korea. Ball, M.J,& N. Muller.(1992). Mutation in Welsh: London: Rutledge. Berko, J. (1958). The Child's learning of English morphology. Word, 14, 150 177. Bjorkman, E.(1969). Scandinavian loan-words in Middle English. New York: Haskell House. Chang, C.B.(2008). Phonetics vs. phonology in loanword adaptation: revisiting the role of the bilingual, California: UC Berkeley Phonology Lab Annual Report. Corriente, F. (2008). A dictionary of Arabic and allied loanwords. Ledidedn: Brill Danesi, M. (1985). Loanwords and Phonological Methodology. Toronto: Didier. Dohlus, K. (2010). The role of phonology and phonetics in Loanword phonology: German and French front round vowels in Japanese. Berlin: Peter Lang. Lewis, G.(1967). Turkish Grammar.Oxford University Press. Gonzalez,F.R.(1996). Spanish loanwords in English language: a tendency toward hegemony reversal. Berlin:Mouton de Gruyter Green, Antony.D.(2003). The Independence Of Phonology And Morphology: The Celtic Mutition. University of Potsdam, ZAS Papers in Linguistics ,vol. 32: 47-86. Gumperz, J. (1982). Discourse Strategies. Cambridge: Cambridge University Press. Gussenhoven, Carlos & Jacobs, Haike.(2011). Understanding Phonology. London. Hafiz,Ola,(1996). « Phonological and Morphological Integration of Loanwords into Egyptian   Arabic », Égypte/Monde arabe( Première série) 27-28.383-410. Haspelmath, M. & Uri Tadmor. (2009). Loanwords in the World's Languages: A Comparative Handbook. Berlin: De Gruyter Mouton. Haugen, E. (1950). »The Analysis of Linguistic Borrowing«. Language 26, p. 210-231.  Haugen, ------. (1969). The Norwegian language in America.  Bloomington : Indiana University  Press.   Heath, Jeffery.  (1989). From Codes witching to Borrowing: Foreign and Diglossic Mixing in  Moroccan Arabic,. London: Kegan Paul International Hoffmann, C. (1991). An introduction to bilingualism. London: Longman Hudson, R.A.(2001).Sociolinguistics. Cambridge: Cambridge University Press. Irwin, M.(2011).Loanwords in Japanese. AmsterdamJohn Benjamin. Jensen, J.T.(2004). Principles of Generative Phonology. Amsterdam: John Benjamins. Jones. R. (2008). Loan words In Indonesian and Malay. Leiden: KITLV Press. Kabak, A.(2011). Turkish vowel harmony. In M.V. Ostendorf, C. J. Wen, E Hume, K. Rice (eds), The Blackwell Companion to Phonology,Oxford: Blackwell,2831-2855. Katamba,  Francis.(2006). .An Introduction to Phonology. New York: Longman. Kenstowic,M,& C.W.Kisseberth.(1979).Generative Phonology: Descreption and Theory.New York: Academic Press. LaCharité, D. & Paradis, C. (2005). »Category preservation and proximity versus phonetic approximation in loanword adaptation«. Linguistic Inquiry 36-2: 223-258. Lewis.L.G.(2000). Turkish Grammar.Oxford: Oxford University Press. Oh,M. & S, Kim. (2011). »Morphological effects in loanword adaptation: Adaptation of the English plural suffix into Korean«. Linguistic Research:29(2) 299-314. Poplack, S. (1980). »Sometimes I'll start a sentence in Spanish y termino en Espanol: toward a typology of code-switching«. Linguistics.18:581-618. Premawardhenam, N.C.(2003). Impact of english loanwords on modern Sinhala. In 9th    International Conference on Srilanka Studies.  Romain, Suzanne.(1989). Bilingualism. Oxford: Basil Blachwell. Spencer, Andrew. (1996). Phonology. Oxford: Blachwell.  Spencer, A & A.M. Zawicky.(2001). The handbook of Morphology. Oxford: Blachwell.    Trudgill,P.(1974). Sociolinguistics: An introduction. New York: Penguine. ---------.(2002). Socioloinguistic variation and change. Edinburg: Edinburg University Press.                                                                                                  Uffman, C.(2007). Vowel epenthesis in loanword adaptation. Berlin: De Mouton Gruyter Zawawi, S. (1979). Loanwords and their effect onclassification of Swahili nominals.  Theleiden: Brill.
پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی زبان‌شناخت 2099-8002 پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی 12 . علمی-پژوهشی معرفی یک گروه نقشی جدید در نحو زبان فارسی؛ گروه نقشی نکره . حسینی معصوم سید محمد زبانشناسی دانشگاه پیام نور مهدوی محمد جواد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد 20 09 2016 7 13 17 46 31 03 2016 08 06 2016 Copyright © 2016, پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی. 2016 https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_2491.html

عنصر /i:/ که در فارسی به عنوان تکواژ یا واژه­بست نکره شناخته می­شود در پژوهش­های مختلف ساختواژی و معناشناختی بررسی شده­است. امّا در تحلیل­های نحوی جایگاه خاصی برای آن درنظر گرفته نمی­شود. در دستور زایشی، مقوله­های نقشی به عنوان عناصری که جایگاه و ارتباط دستوری میان مقوله­های واژگانی را مشخص می­کنند مطرح شده­اند. پیشتر گروه اضافه به عنوان یک گروه نقشی در بالای اسم در فارسی مطرح شده است. در این پژوهش برای نخستین بار تحلیل کاملی از عملکرد عنصر نکره به عنوان یک گروه نقشی مبتنی بر برنامه کمینه­گرا ارائه و استدلال می­شود که می­توان بسیاری از سازه­های اسمی (NP/DP) را به عنوان گروه نقشی نکره (IndefP) نمایش داد. بر این اساس، مقوله یادشده یک مقوله نقشی هسته­پایانی در زبان فارسی است که اسم یا گروه­های اسمی را به عنوان متمّم و انواع سازه­های وصفی (بند موصولی، گروه حرف­اضافه­ای، گروه صفتی) را به عنوان ادات می­پذیرد. گروه نقشی نکره علاوه بر جایگاه­های موضوع، خود می­تواند در جایگاه غیر موضوع و به عنوان ادات به گروه (بیشینه یا درونی) زمان T افزوده شود.

 زبان فارسی نکره مقوله نقشی گروه اسمی گروه حرف تعیین ابوالقاسمی، محسن. (1378). دستور تاریخی زبان فارسی. تهران: سمت. انوری، حسن و احمدی گیوی، حسن. (1389)،  دستور زبان فارسی(1) ویرایش سوم، تهران: فاطمی. باطنی، محمد رضا،(1348)، توصیف ساختمان دستوری زبان فارسی، تهران: انتشارات امیر کبیر. پروین گنابادی، محمد. (1333)، دستور زبان فارسی، تهران: مؤسسه مطبوعاتی عطایی. پهلوان نژاد محمدرضا. مشکوة الدینی، مهدی. حسینی معصوم، سیدمحمد. (1389). بررسی کارکرد گروه نقشی زمان در زبان فارسی بر پایه برنامه کمینه گرا. زبان شناسی و گویش های خراسان (مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی مشهد). بهار و تابستان 1389; 2(2):59-84. حاجتی، عبدالخلیل. (1385). «فعل لازم و «را» در زبان فارسی». مجلّة دانشکده ادبیّات و علوم‌انسانی دانشگاه تربیت معلّم، شمارة5، دانشگاه تربیت معلّم: تهران. حسینی معصوم، سید محمد.(1388)، توصیف و تحلیل گروههای نقشی در نحو زبان فارسی بر پایه نظریه کمینگی، پایان نامه دکتری زبانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد. دبیرمقدم، محمد، (1369)، «پیرامون را در زبان فارسی»، مجلة زبانشناسی، س 7، ش1، ص 2-60. __________،(1383)، زبانشناسی نظری؛ پیدایش و تکوین دستور زایشی ، (ویراست دوم)، انتشارات سمت: تهران. راسخ مهند، محمد. (1388)، «معرفه و نکره در زبان فارسی»، دستور: ویژه­نامه نامه فرهنگستان، ج 5 اسفند 88، شماره پیاپی 5، صص82-103. فاضل، نوید. (1392)، دستور زبان پارسی، تهران: آگه. قاضی‌زاده، خلیل. (1386)، بررسی مقابله‌ای مقوله‌های گروهی با رابطة دستوری وصفی در زبان‌های فارسی و انگلیسی با ارائه شواهدی از متون ترجمه شده، پایان‌نامه دکتری، دانشگاه فردوسی مشهد قریب، عبدالعظیم؛ یاسمی، رشید؛ همایی، جلال‌الدین؛ فروزانفر، بدیع‌الزمان و بهار، ملک‌الشعرا. (1363). دستور زبان فارسی، تهران: انتشارات کتابفروشی مرکزی. قطره، فریبا. (1386)، «مشخصه­های تصریفی در فارسی امروز». دستور: ویژه­نامه نامه فرهنگستان، ج 3 بهمن 86، شماره پیاپی 3، صص52-81. کریمی، سیمین. (1370)، «نقدی بر مقالة پیرامون «را» در زبان فارسی». مجلة زبان‌شناسی، سال هشتم، شمارة اوّل و دوّم، مرکز نشر دانشگاهی: تهران. ماهوتیان، شهرزاد. (1996). دستور زبان فارسی از دیدگاه رده­شناسی، ترجمه مهدی سمایی (1378). تهران: نشر مرکز. مشکوة‌الدینی، مهدی. (1379)، «جای هسته در جمله های مرکب ناهمپایه و گروهها در زبان فارسی»، مجموعه مقاله های پنجمین کنفرانس زبانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی. _____________.(1382)،چاپ سوم، دستور زبان فارسی بر پایه نظریه گشتاری، ، انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد: مشهد.  ____________. (1385). «بررسی چگونگی افزودگی ادات به گروههای واژگانی فارسی»، دومین کارگاه پژوهشی زبان فارسی و رایانه، تهران، صص 25-41. ____________. (1387). « بررسی و توصیف چگونگی کارکردهای ساختی گروه های نقشی اسم»، مجموعه مقاله های هفتمین کنفرانس زبانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی. 367-383 ____________. (1388)،  دستور زبان فارسی، واژگان و پیوندهای ساختی، انتشارات سمت: تهران. معظمی، آرزو. (1385)، نحو گروه تعریف در زبان فارسی. پایان نامه دکتری دانشگاه تهران. معین، محمد. (1341). اسم جنس و معرفه،  نکره. انتشارات امیر کبیر: تهران. همایونفرخ، عبدالرحیم. (1324)، دستور فرخ؛ کتاب صرف، تهران: انتشارات بنگاه آذر. وحیدیان کامیار، تقی و عمرانی، غلام­رضا. (1379) دستور زبان فارسی (1)، تهران: سمت. منابع لاتین: Adger, D. (2003) Core Syntax, A Minimalist Approach, Oxford: Oxford University Press. Brame, M. (1982), “The head-selector theory of lexical specifications and the non-existence of coarse categories,” Linguistic Analysis, 10, 321-25. Chomsky, N. (1995), The Minimalist Program, Cambridge, Mass.: MIT Press. ­­­­___________ (2001) Derivation by phase. In Ken Hale: A life in Language, M. Kenstowicz (ed.), 1-52. Cambridge/London: The MIT Press. Gebhardt, Lewis. (2008), “Classifiers, Plural and Definiteness in Persian”, In Simin Karimi, Donald Stilo, Vida Samiian (eds.): Aspects of Iranian Linguistics, Newcastle: Cambridge Scholars Publishing Frank, Marcella. (1993), Modern English: A Practical Reference Guide, USA: Regents/Prentice Hall. Ghomeshi, J. (1996), Projection and inflection: A study of Persian Phrase structure. PhD Dissertation, University of Toronto. Ghomeshi, J. (2003), “Plural Marking, Indefiniteness, and the Noun Phrase,” Studia Linguistica, 57, (2), 2003, pp. 47 -74. Ghomeshi, J. (2008), “Markedness and bare nouns in Persian”, In Simin Karimi, Donald Stilo, Vida Samiian (eds.): Aspects of Iranian Linguistics, Newcastle: Cambridge Scholars Publishing. Haegeman, L. (2006), Thinking Syntactically: A Guide to Argumentation and Analysis, Singapore: Blackwell. Kahnemuyipour, A. (2003), “Syntactic Categories and Persian Stress”, Natural Language and Linguistic Theory, Vol. 21, No. 2. pp 333‐379. Karimi, Simin & Azita Taleghani. (2007), “Wh-movement, interpretation, and optionality in Persian” In Karimi, S., V. Samiian, W. Wilkins (eds)Clausal and phrasal architecture: Syntactic derivation and interpretation. John Benjamins Publishing. PP 167-187 Moinzadeh, A. (2001), An Antisymmetric, Minimalist Approach to Persian Phrase Structure, PhD Dissertation. University of Ottawa. __________. (2006), “The Ezafe Phrase in Persian: How Complements are Added to Nºs and Aْs,” Journal of Social Sciences & Humanities of Shiraz University, 46 Vol. 23, No. 1, 45– 57. Radford, A. (2004), Minimalist Syntax, Exploring the Structure of English, Cambridge: Cambridge University Press. Radford, A. (2009), Analysing English Sentences: A Minimalist Approach. Cambridge: Cambridge University. Thackston, Jr., W. J. (1983),  An Introduction to Persian. Cambridge, MA: Department of Near Eastern Languages and Civilizations, Harvard University.
پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی زبان‌شناخت 2099-8002 پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی 12 . علمی-پژوهشی سنگ‌نبشتة اورارتویی منقوش به چلیپا در ماکو . دارا مریم پژوهشکده زبانشناسی/متون و کتیبه‌ها حیدری رضا باستان‌شناسی انستیتو خاور نزدیک LMU مونیخ/ آلمان 20 09 2016 7 13 47 57 15 05 2016 29 06 2016 Copyright © 2016, پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی. 2016 https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_2492.html

سنگ­های بسیار مزین به چلیپا در ارمنستان و ترکیه به دست آمده است که بر روی کتیبۀ میخی و به ویژه کتیبۀ اورارتویی نقر می­شدند که تعدادی از آنها تا کنون شناسایی و مورد پژوهش قرار گرفته­اند. تا کنون نمونه­ای مشابه در ایران شناسایی نشده بود. به تازگی کتیبه­ای میخی که به دلیل نقش کردن صلیب بر آن آسیب فراوان دیده در ماکو به دست آمده و نگارندگان بررسی و پژوهش بر آن را انجام داده­اند. سمت راست تخته سنگ انتهای کتیبۀ میخی باستانی است ولی از سمت چپ شکسته شده است و بدین ترتیب کتیبه میخی نیمه یا قسمت­های نایافته­ای دارد. رویۀ آن که صلیبی در زمانی نامشخص بر آن نقش شده کتیبه­ای آشوری بوده و فقط چند نشانه از آن کتیبه باقی مانده است. در پشت تخته سنگ فقط یک نشانه به طور واضح دیده می­شود. رسم­الخط نشانه­های میخی نشان می­دهد که این کتیبه در زمانی میان حدود 800 تا 700 ق.م توسط اورارتوها نوشته شده است. در این نوشته ابتدا این سنگ­نوشته معرفی و سپس رسم الخط آن بررسی و در ادامه با نمونه­های مشابه مقایسه می­شود.

 آشوری اورارتویی چلیپا ماکو میخی پیوتروفسکی، بوریس؛ خطیب­شهیدی، حمید (1383). تمدن اورارتو (بخش اول: پادشاهی وان اورارتو)، ترجمۀ حمید خطیب شهیدی، تهران، سازمان میراث فرهنگی کشور، پژوهشکدۀ باستان­شناسی. کلایس، ولفرام (1388). «آذربایجان»، باستان­شناسی آذربایجان (از دورۀ اورارتو تا شروع اشکانی)، ترجمۀ محمد فیض­خواه و صمد علیون، تبریز: اختر، ص 23-38. ملازاده، کاظم (1383). باستان­شناسی و جغرافیای تاریخی پادشاهی مانا (پایان­نامۀ دکترا)، تهران: دانشگاه تربیت مدرس. وینتر، آیرین (1387)، «جام زرین حسنلو: سی سال بعد»، مجموعه مقالات جام زرین حسنلو، ترجمۀ علی صدرایی و صمد علیون، جلد اول، آذربایجان غربی: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان غربی، ص 69-107. Belli, O. (2003-2004). “Research into the history of Urartu”, Urartu: Savaş ve estetik (Urartu: War and Aesthetics), Istanbul: Yapi Kredi Cultural Activities: 13-43. Benedict, W. C. (1960). “Urartians and Hurrians”, JAOS: 100-104. Diakonoff, I.M. (1967). Elamskij. Dinҫol, A. M.; Dinҫol, B. (2003-2004). “Metal artifacts and weapons with cuneiform inscriptions”, Urartu: Savaş ve estetik (Urartu: War and Aesthetics), Istanbul: Yapi Kredi Cultural Activities: 119-128. Fournet, A. (2011). “About some features of loanwords in Hurrian”, Aramazd, Yerevan: Association for Near Eastern and Caucasian Studies: 43-59. Movsisyan, A. (2006). The writing culture of pre-christian Armenia, Yerevan: Yerevan University Publishers. Salvini, M. (2008). Corpus dei Testi Urartei, vol. i, Roma: CNR. ــــــــــ (2012). Corpus dei Testi Urartei, vol. IV, Roma: CNR. Zimansky, P. (1985). Ecology and Empire: The Structure of the Urartian State (Studies in Ancient Oriental Civilization. No.41), Chicago: The Oriental institute of the University of Chicago. ــــــــــ (1995). “Urartian material cultures as state assemblage: An anomaly in the archaeology of empire”, Bulletin of the American School of Oriental Research 299/300, The archaeology of Empire in Ancient Anatolia, Aug-Nov, American School of Oriental Research: 103-115.
پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی زبان‌شناخت 2099-8002 پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی 12 . علمی-پژوهشی از اراده تا آینده : دستوری‌شدگی «زمان آینده» در فارسی . داوری شادی مدرس دانشکده پیراپزشکی نغزگوی کهن مهرداد هیأت علمی گروه زبان‌شناسی دانشگاه بوعلی سینا همدان 20 09 2016 7 13 59 87 21 04 2016 17 07 2016 Copyright © 2016, پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی. 2016 https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_2493.html

با آن­که مفهوم زمان آینده مفهوم جدیدی در حوزه­ی شناخت بشر نیست،  اما رمزگذاری مستقل آن در بسیاری از زبان­های دنیا پدیده­ای متأخر است. بررسی رده­شناختی بازنمایی این مفهوم حاکی از این حقیقت است که ابزارهای واژگانی بیان  «طلب» و «اراده» به صورت بالقوه، توانایی رمزگذاری رویدادهای زمان آینده را دارند. این مهم از آنجا ناشی می­شود که طبیعت مفهوم طلب و اراده، وقوع گزاره را در زمانی فرا روی زمان گفتار رقم می­زند. در این مختصر بر آنیم تا در چارچوب دستوری­شدگی، به کاوش در سیر تحول فعل «خواستن» ازفعلی واژگانی به فعل معین وجهی با معنای «اراده» و سپس به فعلی معین با معنای دستوری زمان «آینده» بپردازیم. داده­های این پژوهش، حاکی از آن است که «خاص­شدگیِ» کاربرد فعل «خواستن» در بیان حتمیت وقوع رویداد در «آینده­­ی برنامه­ریزی شده»، پیدایش نشانه­ی تحلیلی مستقل زمان «آینده» را در فارسی امروز به ارمغان آورده­است. این درحالی است که در قرون اولیه­ی هجری فعل «خواستن»، به طور هم­زمان و با یک صورت زبانی بازنمایی هردو مفهوم وجهیت اراده و زمان آینده را بر عهده داشته­است. از این­رو می­توان گفت که در مسیر معین­شدگیِ فعل «خواستن» به عنوان نشانه­ی آینده، رخداد تغییری مفهومی از وجهیت «اراده» به زمان «آینده» قابل مشاهده است. 

 زمان آینده وجهیت اراده معین‌شدگی خاص‌شدگی آسانا، جاماسب جی دستور منوچهر جی جاماسب (1371). متون پهلوی. گزارش سعید عریان. تهران: کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران. ابوالقاسمی، محسن(1388). راهنمای زبان­های باستانی ایران (جلد دوم). تهران: سمت. ارجانی، فرامرز بن خداداد بن عبدالله­الکاتب  (1347). سمک عیار(جلد اول). با مقدمه و تصحیح پرویز ناتل خانلری. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران. اشمیت، رودیگر (1382). راهنمای زبان­های ایرانی (جلد اول). ترجمه­ی فارسی زیر نظر حسن رضایی باغ بیدی. تهران: ققنوس. بهار، مهرداد (1380). بندهش. تهران: توس. پزشکزاد، ایرج (1338). بوبول. تهران: نیل. تفضلی، احمد (1378). تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. تهران: سخن. خباز، مجید(1376). مواردی از دستوری­شدن و واژگانی شدن در زبان فارسی. پایان نامه­ی کارشناسی ارشد. دانشگاه تربیت مدرس. داوری، شادی (1392) . معین شدگی در فارسی.  رساله­ی دکتری زبانشناسی. دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران. داوری، شادی (1393). نمود تکمیلی در زبان فارسی. مجله­ی پژوهش­های زبان­شناسی تطبیقی. سال چهارم، شماره 7. داوری، شادی و مهرداد نغزگوی کهن (1391). دستوری­شدگی افعال ارتقایی در زبان فارسی. مجموعه مقالات هشتمین همایش زبان­شناسی ایران.  به کوشش: محمد دبیر مقدم. تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی. راسخ مهند، محمد (1388). گفتارهایی در نحو. تهران: مرکز. سبزواری، مهدی(1382). بررسی پیدایش و تحول افعال کمکی فارسی نوین در چارچوب دستوری شدن. پایان نامه­ی کارشناسی ارشد. دانشگاه علامه طباطبایی. شهری، جعفر(1357). شکرتلخ. تهران: امیرکبیر. طرسوسی، ابوطاهر محمدبن حسن بن علی بن موسی (1356). دارابنامه طوسی. به کوشش ذبیح­الله صفا. بنگاه تهران: بنگاه ترجمه و نشرکتاب. عبداللهی، اصغر (1392). عشق به مرغ ماهی­خوار. مجله­ی داستان.ش 30. غلامعلی­زاده، خسرو (1380). ساخت زبان فارسی. تهران: احیاء کتاب. کشاورز، کریم(1388). هزارسال نثر پارسی (جلد اول). تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی. کنت، رونالد (1384). فارسی باستان: دستور زبان، متون، واژه نامه. ترجمه سعید عریان. تهران: پژوهشکده زبان و گویش، سازمان میراث فرهنگی. مزداپور، کتایون (1369). شایست ناشایست (آوانویسی و ترجمه). تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی. مشکوه­الدینی، مهدی (1387). دستور زبان فارسی: واژگان و پیوندهای ساختی. تهران: سمت. نظامی عروضی سمرقندی (1333). چهارمقاله. به کوشش محمدمعین. تهران: زوار. مدرس صادقی، جعفر (1392). زنده­ی بیدار. مجله­ی داستان.ش 29. مرشد زاده، نفیسه (1392 الف). پیش از پاییز. مجله­ی داستان. ش27. مرشد زاده، نفیسه (1392 ب). خداحافظی با کوچک دوست داشتنی. مجله­ی داستان. ش 30. مولایی، چنگیز (1387). راهنمای زبان فارسی باستان. تهران: مهرنامگ. منشی، نصرالله بن محمد بن عبدالحمید (1343). کلیله و دمنه. به کوشش مجتبی مینوی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران. نغزگوی کهن، مهرداد (1387الف). دستوری­شدگی و دستوری­ زدایی، فرایندهایی مستقل و موازی.زبان و زبان­شناسی،8،1-13. نغزگوی کهن، مهرداد (1387 ب). بررسی فرآیند دستوری­شدگی در فارسی جدید. دستور(ویژه­نامه­ی نامه­ی فرهنگستان)،پیاپی 4، صص 3-24. نغزگوی کهن، مهرداد (1389الف). چگونگی شناسایی موارد دستوری­شدگی.  مجله­ی پژوهش­های زبان و ادبیات تطبیقی، ش2: صص149-165. نغزگوی کهن، مهرداد (1389 ب) . افعال معین و نمایش نمود در زبان فارسی.  ادب پژوهی، فصلنامه­ی تخصصی زبان و ادبیات فارسی، سال چهارم، ش14:صص 93-110. نغزگوی کهن، مهرداد (1390).  دستوری­شدگی افعال حرکتی در زبان فارسی.  مجموعه مقالات ششمین همایش بین­المللی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی. به کوشش دکتر قدسیه رضوانیان. 647-654. تهران: خانه­ی کتاب. نغزگوی کهن، مهرداد و شادی داوری (1391الف). شبه­وند شدگی. نشریه­ی پژوهش­های زبان­شناسی تطبیقی. سال اول، شماره 1، 65-85. نغزگوی کهن، مهرداد و شادی داوری (1391ب). همکرد شدگی. مجله­ی دستور، ویژه­نامه­ی نامه­ی فرهنگستان. شماره 8، 227-244. نغزگوی کهن،مهرداد ( 1392). تغییرات نقشی «ﺑ-» در فارسی نو از منظر دستوری­شدگی.  مجموعه مقالات نخستین هم­اندیشی واژه­بست­ها در زبان­های ایرانی. به کوشش محمد راسخ مهند. انجمن زبان­شناسی ایران. تهران: نویسه­ی پارسی. نوایی، عبدالحسین (1389). متون تاریخی به زبان فارسی. تهران، سمت. وحیدیان کامیار،تقی و غلامرضا عمرانی (1390). دستور زبان فارسی(1). تهران: سمت. هدایت، صادق(1331). بوف کور. تهران: امیرکبیر. یاحقی، محمدجعفر (1364). ترجمه قرآن نسخه مورخ 556ﻫ. مؤسسه فرهنگی شهید محمد رواقی. ابوالفتوح رازی (1369). روض­الجنان و روح­الجنان فی تفسیرالقرآن (مشهور به تفسیر ابوالفتوح رازی).  به کوشش محمدجعفر یاحقی و محمدجواد ناصح.  مشهد:. بنیاد پژوهش­های اسلامی آستان قدس رضوی.  Bhat, D.N.S.(1999).The Prominence of Tense, Aspect and Mood. John Benjamins, Amsterdam. Binnik, R. I. (1991). Time and the Verb: A Guide to Tense and Aspect. New York: Oxford University Press. Bolinger, Dwight (1980). Wanna and the gradience of auxiliaries. In G. Brettschneider & C. Lehman (eds,) 1980:292-99. Bybee, Joan L and Willaim Pagliuca (1987). The evolution of future meaning. In Ramat, Carruba, and Bernini. 1987: 109-22.  Bybee, Joan L., William Pagliuca & Revere D. Perkins (1991). Back to Future. In Traugott and Heine. 1991,2:17-58. Bybee, Joan L., William Pagliuca & Revere D. Perkins (1994). The Evolution of Grammar: tense, aspect and modality in the languages of the worl. Chicago: The University of Chicago Press. Comrie,B. (1976). Aspect. Cambridge: Cambridge University Press. Comrie, B. (1985). Tense. Cambridge: Cambridge University Press. Davari, Shadi and Mehrdad  Naghzguy Kohan (2013a). Subjectification in Persian. ICIL5. Bamberg: Germany. http://bamling-research.de/index.html Davari, Shadi and Mehrdad Naghzguy Kohan (2013b). Grammaticalization of Progressive Aspect in Persian. The workshop on the Grammaticalization of Tense, Aspect, Mood and Modality from a Functional Perspective.Netherland:Amsterdam. http;//aclc.uva.nl/conferences/tam-grammaticalization/tam-html. Diewald,Gabriele  and  Ilse Wischer (2013). Markers of Futurity in Old High German and Old English: A Corpus-Based Study. In: Comparative Studies in Early Germanic Languages. 195-216. Geeraerts, Dirk (2006).“Introduction: A Rough Guide to Cognitive Linguistics.” Pages1-28 In Cognitive Linguistics: Basic Readings. Edited by Dirk Geeraerts. Cognitive Linguistics Research. Berlin: Mouton de Gruyter.  Haegeman, Liliane( 1989). Be going to and will: A pragmatic account. Journal of Linguistics 25:291-317 Harris, Alice C., and Lyle Campbell (1995). Historical Syntax in Cross-Linguistic Perspective.Cambridge Studies in Linguistics 74. Cambridge: Cambridge University Press. Haspelmath, Martin (1993). A Grammar of Lezgian. Berlin: Mouton de Gruyter. Heine,Bernd, Ulrike Claudi,& Friederike Hunnemeyer (1991). Grammaticalization: a conceptual framework. Chicago: University of Chicago Press. Heine,Bernd(1993). Auxiliaries: Cognitive forces & Grammaticalization. Oxford: Oxford University Press. Heine, Bernd & Tania Kuteva (2002). World Lexicon of Grammaticalization. Cambridge: Cambridge University Press. Hopper, Paul (1991). On some properties of grammaticalization. In Traugott and Heine. 1991,1:17-35. Hopper, Paul J., and Elisabeth C. Traugott (2008). Grammaticalization. Second edition. Cambridge: CambridgeUniversity Press. Kuteva, Tania (1991). "The auxiliarization constraint and reference". Unpublished paper. Kuteva, Tania (2001). Auxiliation. New York: Oxford University Press. Koschemieder, E. (1996). Les rapports temporels fondamentaux et leur expression linguistique. Paris: Presses Universitaires du Septentrion (French, translation from German). Kövecses, Zoltán(2010). Metaphor: A Practical Introduction. 2d ed. Oxford: Oxford University Mahmoodi-Bakhtiari, Behrooz (2002). Tense in Persian. Munchen: Lincom. Mc Arthur,R.P.( 1974). Factuality and Modality in the future tense. Noûs, 8:283-288. Myhill, John( 1992). Typological discourse analysis: quantitative approaches to the study of linguistic function. Oxford and Cambridge, MA: Blackwell. Narrog, Heiko (2009). Modality in Japanese. Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company.  Rudzka-Ostyn, Brygida (1988). Semantic Extensions Into the Domain of Verbal Communication. Pages 507–53 in Topics in Cognitive Linguistics. Edited by Brygid RudzkaOstyn.Current Issues in Linguistic Theory 50. Amsterdam: Benjamins. Traugott, Elizabeth (2010). (Inter)subjectivity and (inter)subjectification: A reassessment. Subjectification, Intersubjectification and grammaticalization,Kristin Davidse, Lieve van delanotte, and Hubert Cuyckens(eds.), 29-74, Berlin: Mouton de Gruyter. Traugott, Elizabeth & Trousdale, Graeme (2013). Constructionalization and Constructional Changes.Oxford: Oxford University Press.
پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی زبان‌شناخت 2099-8002 پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی 12 . علمی-پژوهشی استعاره و نقد بوم‌گرا: مطالعه موردی دو داستان « گیله‌مرد» و « از خم چمبر» . راکعی فاطمه پژوهشکده زبان‌شناسی/ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات‌فرهنگی نعیمی حشکوائی فاطمه دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران 20 09 2016 7 13 89 103 31 03 2016 08 06 2016 Copyright © 2016, پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی. 2016 https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_2494.html

بحران­های محیط زیست حاصل تفکر و اندیشه­ای است که انسان را در محور و رأس جهان خلقت می­بیند و همه چیز را برای او و در رابطه با نیازهای او تعریف می­کند. در مقابل این دیدگاه، دیدگاه زیست­محور قرار دارد که طبیعت را محور همه چیز می­داند. این دو دیدگاه به خوبی نشان­دهنده این مسئله­اند که انسان­ها همانطور که بر طبیعت و جهان تاثیرگذارند، از سویی دیگر از طبیعت تاثیر می­پذیرند و این تاثیرات بر تفکر و ذهن آنها نمایان و نیز بر زبانشان جاری می­شود. در تحقیق حاضر، هدف، بررسی تاثیر محیط زیست بر طرز تفکر و اندیشه انسان­ها است، که در قالب استعاره بازنمود می­یابد. بر اساس طبقه­بندی شیری(1387) دو اقلیم شمال و خراسان(علوی و دولت­آبادی) جهت بررسی انتخاب شدند. در تکوین سبک نویسنده علاوه بر انگاره­ها و انگیزش­های فردی و درونی، شمار زیادی از محرک­های مرتبط با محیط اجتماعی و محیط جغرافیایی همواره اثرگذار بوده است. در این پژوهش فرض بر این است که دیدگاه زیست­محور در داستان­های اقلیمی بازنمود می­یابد. نویسندگان داستان­های اقلیمی آگاهانه یا ناخودآگاه طبیعت را محور قرار داده­اند و استعاره «مادر طبیعت» را به صورت­های مختلف در داستان­های خود به کار برده­اند. 

 استعاره مفهومی نقد بوم‌گرا دیدگاه زیست‌محور دیدگاه انسان‌محور داستان اقلیمی افراشی، آزیتا و تورج حسامی(1392) «تحلیل استعاره­های مفهومی در یک طبقه­بندی جدید با تکیه بر نمونه­هایی از زبان فارسی و اسپانیایی». نشریه پژوهش­های زبان­شناسی تطبیقی. سال سوم. شماره 5. ص.141- 165. پارساپور، زهرا(1392). نقد بوم­گرا. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. دولت­آبادی، محمود(1393). از خم چمبر. دانلود شده از سایت: WWW.PATOGHEROMAN.COM شیری، قهرمان(1387). مکتب­های داستان­نویسی در ایران. تهران: نشر چشمه. عابدینی، حسن(1369). صد سال داستان نویسی در ایران. جلد 1 و 2 . تهران: نشر تندر. علوی، بزرگ(1388). گیله­مرد. تهران: موسسه انتشارات نگاه. مشتاق­مهر، رحمان و رضا صادقی شهپر(1389). «ویژگی­های اقلیمی و روستایی در داستان­نویسی خراسان». مجله جستارهای ادبی. شماره 68. ص. 81- 108. مشتاق­مهر، رحمان و رضا صادقی شهپر(1389). « ویژگی­های اقلیمی در داستان­نویسی شمال ایران». پژوهشنامه زبان و ادب فارسی( گوهر گویا). سال چهارم. شماره چهارم. پیاپی 16. ص. 29- 56. نوری، علی و علی قره­خانی(1390). « تشبیهات اقلیمی در داستان­های شمال و جنوب ایران». پژوهشنامه زبان و ادب فارسی(گوهر گویا). سال پنجم، شماره چهارم. پیاپی 20، ص. 175- 196. هاشمی، زهره(1389). «نظریه استعاره مفهومی از دیدگاه لیکاف و جانسون». مجله ادب­پژوهی. شماره 12. ص. 119- 139. Branch, M.P.(1994). “Defining Ecocritical Theory and Practic”. Western Literature Associating Meeting. Salt Lake City, Utha Fill, A.(2001). “Language and Ecology: Echolinguistic Perspective for 2000 and beyond”. AILA Review 14: Applied Linguistics for the 21st Century, edited by David Graddol, p. 60- 75. Lakoff, G.and M. Johnson(1980). Metaphors We Live By. Chicago and London: University of Chicago Press. Kövecses, Z.(2005). Metaphor in Culture, Cambridge: Cambridge University Press. Kövecses, Z.(2010). Metaphor, second edition, Oxford: Oxford University Press. Verhagen, F.C.(2008). Worldview and Metaphors in the Human- Nature Relationship: an Ecolinguistic Exploration through the Age, Language and Ecology, vol. 2, no. 3.      
پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی زبان‌شناخت 2099-8002 پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی 12 . علمی-پژوهشی «تفسیر دادیشوع قطری از موعظه پانزدهم پدر اشعیا» . شاهرخی نیلوفر دانشگاه‌آزاد اسلامی/ واحد علوم تحقیقات زرشناس زهره هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی 20 09 2016 7 13 105 130 19 05 2016 04 07 2016 Copyright © 2016, پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی. 2016 https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_2495.html

آثار سغدی مسیحی شامل ترجمة‌بخش‌هایی از کتاب مقدس،‌ زندگی و اعمال قدیسان، ‌مواعظ و تفاسیر، اعمال شهدای مسیحی و آراء بزرگان کلیسا از زبان سریانی به زبان سغدی هستند. این آثار که در واقع گونه‌ای از ادبیات ترجمه‌ای محسوب می‌شوند، غالباً از زبان سریانی به زبان سغدی برگردانده شده‌اند. تفسیری که دادیشوع قطری در باب پانزدهمین موعظة‌ پدر اشعیا ارائه می‌دهد از جمله‌ی این آثار است. پژوهش حاضر با ارائه آوانویسی و ترجمه متن سغدی و مقایسه آن با نسخه‌ی معادل سریانی به بررسی ویژگی‌های خاص زبانی این متن در مقایسه با سایر گونه‌های زبان سغدی می‌پردازد.

 سغدی مسیحی زبان سریانی موعظه و تفسیر دادیشوع قطری ‌پدر اشعیا -اعلم، امیرجلال الدین (1388). فرهنگ اعلام کتاب مقدس، تهران: انتشارات نیلوفر. - زرشناس، زهره (1387).‌ دستنامة سغدی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. - ــــــــــــــ  (1380). جستارهایی در زبانهای ایرانی میانة شرقی،‌ تهران: مؤسسة انتشاراتی – فرهنگی فروهر. - قریب، بدرالزمان (1374). فرهنگ سغدی، تهران: انتشارات فرهنگان. - هاکس، جیمز (1383). قاموس کتاب مقدس، چاپ دوم، تهران: انتشارات اساطیر. منابع انگلیسی:                                                                                                                                            - Gershevitch, Ilya (1961). AGrammar of Manichean Sogdian, London: Oxford. -Harmless, William (2004). Desert Christians: An Introduction to the  literature of Early Monasticism. Oxford [Oxfordshire]: Oxford University  Press. pp. 265-267. - Sims – Williams, Nicholas (1985). The Christian Sogdian Manuscripts, Berlin: Academie-Verlag. - _____________ (1973)." A Sogdian Fragment of a work of Dadisoʼ Qatraya", Asia major Ns 15/1, pp.88-105. - Yoshida, Yutaka (2001). " Sogdian", facts About the world's languages (An Encyclopedia of the World's Major Languages, past and present) eds. Newyork and Dublin: Jane Garry & carl Rubino. pp. 672-674. - www.britannica.com/place/Siirt -www.tertullian.org/rpearse/manuscripts/chabot_seert.htm -www.worldlibrary.org/articles/alqosh theme-font:major-bidi;mso-bidi-language:FA'> 
پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی زبان‌شناخت 2099-8002 پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی 12 . علمی-پژوهشی نقش اضطراب در بکارگیری راهبردهای یادگیری زبان فارسی به عنوان زبان دوم با توجه به نقش واسطه‌ای هوش شناختی . صادقی منصوره سادات روانشناسی/پژوهشکده خانواده/ دانشگاه شهید بهشتی میردهقان مهین‌ناز زبانشناسی دانشکده ادبیات/ دانشگاه شهید بهشتی وکیلی‌فرد امیررضا آموزش زبان فارسی/دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) / قزوین قناعت مهدیه دانشگاه شهید بهشتی تهران 20 09 2016 7 13 131 149 10 04 2016 29 05 2016 Copyright © 2016, پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی. 2016 https://languagestudy.ihcs.ac.ir/article_2496.html

 برای بررسی نقش اضطراب در بکارگیری راهبردهای یادگیری زبان فارسی به عنوان زبان دوم با توجه به نقش واسطه‌ای هوش شناختی،80 زبان آموز غیرایرانی مرکز آموزش زبان فارسی دانشگاه بین­المللی امام خمینی با تکمیل 3 پرسشنامه­ی راهبردهای خودانگیخته، اضطراب و همچنین هوش شناختی در این مطالعه شرکت کردند. نتایج تحلیل داده­ها با روش­های آماری نشان داد که اضطراب در میزان بکارگیری راهبردهای یادگیری و عملکرد هوش شناختی نقش دارد. نتایج نشان داد نقش اضطراب بر راهبردهای یادگیری بدون واسطه و باواسطه­ی عملکرد هوش شناختی می­باشد، به گونه­ای که  هرچه میزان اضطراب افزایش یابد، میزان بکارگیری راهبرد یادگیری کمتر می شود. همچنین اضطراب با هوش شناختی رابطه­ی معنادار معکوسی دارد. هرچه میزان اضطراب بالاتر باشد، میزان عملکرد افراد در هوش شناختی کاهش می­یابد. بعلاوه نتایج نشان داد که عملکرد هوش شناختی بر میزان بکارگیری راهبرد یادگیری اثر مستقیم دارد، به شکلی که با افزایش عملکرد هوش شناختی مقدار بکارگیری راهبرد یادگیری افزایش یافت. بر اساس نتایج یافته­ها، بکارگیری راهبرد یادگیری غیر از اینکه تحت تاثیر مولفه های هوشی افراد قرار دارد، مولفه­های دیگر روانشناختی مانند اضطراب نیز می­تواند در میزان بکارگیری این راهبردها نقش مخربی حتی بیش از هوش شناختی نشان دهد. 

 اضطراب یادگیری زبان دوم راهبردهای یادگیری هوش شناختی زبان فارسی حیدری کایدان، ژیلا، و آذری، مهران (1389). رابطه هوش هیجانی و راهبردهای زبان انگلیسی با مهارت زبان انگلیسی در دانشجویان. یافته های روانشناسی. 116-97. کساییان، زهره و کساییان، ناهید (1389). بررسی ارتباط دانش زبانی با هوش و خلاقیت در یادگیری زبان خارجی. نشریه ادب و زبان، 27(24): 84-71. Aida, Y. (1994). Examination of Horowitz, Horowitz, and Cope’s construct of foreign language anxiety: The case of students of Japanese. The Modern Language Journal, 78 (2), 155-168. Cattel, R. B. & Butcher, H. (1968).The predication of Achievement & Creativity. New York, Irvinyton publishers. Faerch & G. Kasper (Eds.) (1980), Strategies in Interlanguage Communication (pp. 61-74). London: Longman. Good, T., & Brophy, J. (1995). Contemporary educational psychology (5th Ed). New York: Harper Collins. Horwitz, E. K., Horwitz, M. B., & Cope, Jo Ann. (1986).Foreign language classroomanxiety. The Modern Language Journal, 70 (2), 125-132. Horwitz, E. K. (1986). Preliminary evidence for the reliability and validity of a foreignlanguage anxiety scale. TESOL Quarterly, 20 (3), 559-562. Hill, K. T. (1984). Debilitation motivation and testing. New York: Academic Press. MacIntyre,P.D(1999),language anxiety: A review of research for language teachers. In: Affect in foreign language and second language learning: A practical Guide to creating a low-Anxiety classroom Atmosphere, McGraw-Hill, boston, MA MacIntyre, P. D., & Gardner, R. C. (1994).The subtle effects oflanguage anxiety on cognitive processing in the secondlanguage.Language Learning, 44, 283-305.       MacDonald, A. (2001). The Prevalence and Effects of Test Anxiety in School Children. Educational Psychology. 21 (1), 89- 101.         Marnat, G.G. (1990). Handbook of Psychological Assessment. U.S.A: John Wiley & Sons. Mingyuan, Zh. (2010). Language learning strategies and English language proficiency: An investigation of chineses ESL students at NUS, The Internet TESL Journal for teachers of English as a second language Vol.XVI, No.4 Pappamihiel, N. E. (2002). English as a second language student sand English language anxiety: Issues in the mainstream classroom. Research in the Teaching of English, 36, 327-355. Rubin, J (1981). Study of cognitive processes in second language learning, AppliedLinguistics, 11, 117-131         Sadock, B.J., Sadock, V. A. (2003). Anxiety Disorders. Synopsis of Psychiatry. Philadelphia: Lippinctt William and Wilknis, p.609.          Sarason, I. G. (1975). Anxiety and self-preoccupation. In I. G. Sarason & C. D.  Spielberger (eds.), Stress and Anxiety, Vol.2. New York: Hemisphere/Hastead. Sieber, J. E. (1980). Defining Test Anxiety: Problems and Approaches. Test Anxiety: Theory, Research, and Application, pp. 15-40. Edited by Sarason, I.G. Hillsdale, N.J. USA. Lawrence ErlbaumYing-Chan,L. (2009). Language learning strategy use and English proficiency of university freshmen in Taiwan, TESOL Quarterly, 43 (2): 225-280.