آذرپناه، آرش (1395). جرم زمانهساز. تهران: چشمه.
اکو، امبرتو، ریچارد رورتی و جاناتان کالر (1397). تفسیر و بیشتفسیر. ویراستار استفان کولینی. ترجمهی فرزان سجودی. تهران: علمیفرهنگی.
بابایی، فرهاد (1393). جناب آقای شاهپور گرایِلی همراه خانواده. تهران: چشمه
براهنی، رضا (1368). قصهنویسی. چاپ چهارم. تهران: البرز.
پراپ، ولادیمیر (1368). ریختشناسی قصههای عامیانه. ترجمهی فریدون بدرهای. تهران: توس.
پرینس، جرالد (1395). روایتشناسی، شکل و کارکرد روایت. ترجمهی محمد شهبا. تهران: مینوی خرد.
تبرایی، بابک (1397). گورخواب. تهران: هیلا.
ریکور، پل (1395). ایدئولوژی اخلاق، سیاست. ترجمهی مجید اخگر. تهران: چشمه.
ریکور، پل (1397). زمان و حکایت. کتاب دوم: پیکربندی زمان در حکایت داستانی. ترجمهی مهشید نونهالی. تهران: نی.
شجاعی، سیدمهدی (1388). دموکراسی یا دموقراضه. چاپ دوم. تهران: کتاب نیستان.
قاسمی، رضا (1390الف). وردی که برهها میخوانند. برلین: گردون.
قاسمی، رضا (1390ب). چاه بابِل. برلین: گردون.
قاسمی، رضا (1384). همنوایی شبانهی ارکستر چوبها. تهران: نیلوفر.
کرنی، ریچارد (1395). «میان ایدئولوژی و اتوپیا». در پل ریکور. ایدئولوژی اخلاق، سیاست. ترجمهی مجید اخگر. تهران: چشمه.
مشدیگلین خانم، (1374). قصههای مشدی گلین خانم.گردآوردهی ل. پ. الول ساتن. ویرایش ا. مارتسولف، آ. امیرحسینی نیتهامر، و س. ا. وکیلیان. تهران: مرکز.
منایی، حمیدرضا (1395). برج سکوت. تهران: نیستان.
نگینتاجی، آریا (1390). روزنامهنگار. تهران: ثالث.
هرمن، دیوید (1393). عناصر بنیادین در نظریههای روایت. ترجمهی حسین صافی. تهران: نشر نی.
یزدانی خرم، مهدی (1394). سرخِ سفید. تهران: چشمه.
Sternberg, M. (2001). “How Narrativity Makes a Difference.” Narrative9 (2), 115–22.
