دوره و شماره: دوره 1، شماره 2، آذر 1389، صفحه 1-128 
روش شناسی

تحلیل متون داستانی کودک با رویکردِ شعرشناسی‌شناختی

صفحه 1-25

آزیتا افراشی؛ فاطمه نعیمی حشکوانی

چکیده یکی از میان رشته‌هایی که امروزه دستاوردهای زبان‌شناسیِ‌شناختی را به کار می‌گیرد مطالعات ادبی با رویکردِ شناختی است که اصطلاحاً به آن شعرشناسیِ‌شناختی گفته می‌شود. شعرشناسیِ‌شناختی به رابطۀ ذهن انسان با متون ادبی می‌پردازد. در این رویکرد، نظام ادبیات جدا از نظام زبان نیست و درک زبانِ ادبیات بر پایۀ دانش ما از دنیای اطراف صورت می‌گیرد. رویکرد شناختی به ادبیات چگونگی درک رویدادها را به وسیلة آنچه در این رویکرد اصطلاحاً ذهنِ ادبی نامیده می‌شود بررسی می‌کند. در میان رویکردهای موجود نسبت به تحلیل آثار ادبی، جدیدترین دیدگاه برای تحلیل ادبیات از منظر زبان‌شناسی، همین رویکرد شعرشناسی‌شناختی است. در تحقیق حاضر سعی بر آن است تا با استفاده از نظریۀ ذهن ادبی و قصه‌مدارِ ترنر (M.Turner 1996) مفهوم فرافکنی قصه‌مدار توضیح و به این پرسش پاسخ داده شود که چگونه ذهن انسان با متون ادبی رابطه برقرار می‌کند. تأکید بر پیوند ذهن و زبان در نگرش زبان‌شناسی‌شناختی مؤید این نکته است که بهترین نمونه‌ها برای تحلیل‌های شناختی از مراحل اولیۀ رشد زبانی به دست می‌آید. تحلیل متون ادبیات کودک می‌تواند شواهد با ارزشی برای شعرشناسی‌شناختی به دست دهد. بر این اساس، در پژوهش حاضر، دو داستان کودک از کتاب‌های برگزیده انتخاب و بررسی شد. تحلیل داده‌ها در مورد فرافکنی دانش طرحواره‌ای حاکی از این امر است که بازنمود این سازه‌ها در متون داستانی کودک در ایران موفق نبوده است اما، در مورد واحدهای هم‌حوزه، نتایج تحلیل با فرضیۀ تحقیق هم‌سویی نشان می‌دهد.

روش شناسی

گزارش منوچهر جوان جم از تیشتر باران‌ساز در متن فارسی میانة دادستان دینی

صفحه 27-38

محمود جعفری دهقی

چکیده باران در اساطیر ایران پدیده‌ای اهورایی است. پیدایی این اسطوره به‌واسطۀ ویژگی‌های آب و هوایی فلات ایران امری منطقی است. اسطورۀ باران‌سازی «تیشتر» در اوستا و غالب متون فارسی میانه آمده است اما هیچ یک از این منابع اشاره‌ای به دادستان دینی نکرده‌اند. در این مقاله، گزارش منوچهر جوان جم، مؤلف دادستان دینی، دربارة اسطورۀ باران و نقش «تیشتر» در ایجاد این پدیده بررسی شده است.

روش شناسی

سیبویه و سرآغاز دستورنویسی زبان عربی

صفحه 39-50

ژیلا خانجانی

چکیده در این مقاله، آرای سیبویه ـ دانشمند مسلمان و ایرانی ـ دربارۀ زبان و زبان‌شناسی بررسی شده است. این عالم بزرگ ایرانی، که از رهبران نحلۀ بصره نیز بود، در نحو زبان عربی به کمال رسید. کتاب او با عنوان الکتاب از معروف‌ترین و معتبرترین کتاب‌ها در زمینۀ نحو است. الکتاب طرز توصیف دستور زبان عربی را تعیین و تثبیت کرد. تصویری که او از دستور زبان عربی رسمی و کتابتی ترسیم نمود به‌ذات همان است که امروزیان از آن زبان در ذهن دارند.

روش شناسی

آزوفا: رویکردی جدید در آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان

صفحه 51-70

احمد صفاری‌مقدم

چکیده مقالة حاضر به بیست سال تجربة نگارنده در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در حوزة ‌آموزش زبان و فرهنگ ایران به غیرفارسی‌زبانان پرداخته است. نگارنده مأموریت‌های آموزشی خود در دانشگاه‌های بوسنی و کرة ‌جنوبی را پایة تحقیقات مربوط قرار داده و، با بررسی وضعیت آموزش زبان فارسی و عملکرد مثبت نهادهای متولی، به طرح مسائل و کاستی‌های عمده پرداخته؛ آنگاه شکل‌گیری بخش آزوفا در سال‌های اخیر و رویکرد جدید پژوهشگاه در این حوزه را مطرح ساخته است. براساس این رویکرد، اولاً لازم است که سطح آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان و فرزندان ایرانی دور از وطن، با تکیه بر روش‌های نوین آموزشی و همکاری با نهادهای متولی، به‌طور جدی ارتقا داده شود و، ثانیاً، ترویج جذابیت‌های فرهنگی و تمدنی ایرانیان به‌عنوان بخشی از میراث فرهنگ بشری هدف والاتر آموزش زبان تعریف شود.

روش شناسی

تحول - hu̯ ایرانی باستان در گویش‌های ایرانی

صفحه 71-86

اسفند‌یار طاهری

چکیده خوشۀ همخوانی hu̯– ایرانی باستان در گویش‌های ایرانی به شکل‌های مختلفی تحول یافته است. در این مقاله، پس از شرح مختصر پیشینۀ تحول hu̯– ایرانی باستان در زبان‌های ایرانی دورۀ باستان و ایرانی میانۀ غربی، چگونگی تحول آن در گویش‌های نو شمال غربی و جنوب غربی بررسی شده است. hu̯– ایرانی باستان به پنج صورت تحول یافته و دو روند کلی را پیموده است: روند نخست: hu̯– > xw– > x– > h–، روند دوم: hu̯– > wh– >w– > f– . گویش‌های شمال غربی روند یکسانی را نشان نمی‌دهند و، در آنها، هر دو روند تحول و هر پنج دگرگونی اصلی را می‌بینیم. اما در گویش‌های جنوب غربی هماهنگی بیشتری دیده می‌شود و همۀ این گویش‌ها روند نخست تحول را پیموده‌اند. در پایان این مقاله، گویش‌های ایرانی، بر اساس نوع تحول hu̯– ایرانی باستان در آنها، دسته بندی شده‌اند.

روش شناسی

سبک‌شناسی وبلاگ‌نویسی به زبان فارسی

صفحه 87-98

سید‌مصطفی عاصی؛ مریم مسگر‌خویی

چکیده در این مقاله، ویژگی‌های زبانی وب‌نوشت‌های فارسی از جهت استفاده از سبک خاصی از زبان بررسی خواهد شد. در این بررسی نشان داده می‌شود که ادامة روند وبلاگ‌نویسی و گسترش فزایندة آن، به خصوص در بین نسل جوان امروزی و نسل‌های آتی، و استفاده از نوع خاصی از زبان در این وبلاگ‌ها ممکن است تأثیرات قابل توجهی در تغییر زبان فارسی، به خصوص نوشتار رسمی، خط زبان فارسی و، از سوی دیگر، جهانی کردن این زبان بگذارد. برای این منظور، نمونه‌هایی تصادفی از بین هزاران وبلاگ فارسی جمع‌آوری شد و، پس از طبقه‌بندی موضوعی آنها، ویژگی‌های زبانی سبک این وبلاگ‌ها از دیدگاه زبان‌شناختی بررسی شد. آنگاه این نتیجه به ‌دست آمد که نوعی سبک زبانی نزدیک به فارسی گفتاری غیررسمی در این وب‌نوشت‌ها به چشم می‌خورد که ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد، اما برخی ویژگی‌های نوشتار رسمی را نیز حفظ کرده است. در پایان، ویژگی‌های زبانی این سبک بررسی و توصیف شده است.

روش شناسی

ستوش در متون فارسی میانه و آیین‌های زرتشتی

صفحه 99-105

فرزانه گشتاسب

چکیده واژة آیینی «ستوش/ سدوش» به چند معنا در متون فارسی میانه به کار رفته است. در این مقاله معانی گوناگون این واژه بررسی شده است، به مراسمِ بازمانده از آیین ستوش اشاره و در پایانِ مقاله اشتقاقی نو برای واژة ستوش پیشنهاد شده است.

روش شناسی

ساختار تغذیه در اسطورة مشی و مشیانه براساس متون زبان‌های باستانی ایران

صفحه 107-120

بهار مختاریان

چکیده در این مقاله، اسطورة ایرانی نخستین جفت انسان، مشی و مشیانه، بررسی و نقش تغذیه در این اسطوره در شکل‌گیری فرهنگ و ارزش‌گذاری مربوط به آن توضیح داده می‌شود. با مطابقة صورت‌های مختلف، نشان می‌دهیم که صورت آرمانی تغذیه، در فرهنگ ایران پیش از اسلام، تغذیة گیاهی و صورت متقابل و اسفل آن تغذیة گوشتی است. واسطه‌ای که میان این دو صورت متضاد در نظر گرفته شده است، تغذیه با شیر و تخم‌مرغ است که نه غذایی گیاهی‌اند نه غذایی گوشتی. بررسی منطقی که این اسطوره در شکل دادن این روند به‌کار می‌گیرد هدف مقاله است.